Twoja Twarz Brzmi Znajomo Wiki
Advertisement
Wikipedia-icon.png Ta strona zawiera treści z Wikipedii będące na licencji Creative Commons.

Zobacz oryginalny artykuł i autorów.

Marilyn Manson, właściwie Brian Hugh Warner (ur. 5 stycznia 1969 w Canton) – amerykański piosenkarz, lider i wokalista zespołu Marilyn Manson, artysta-malarz.

Jest znany przede wszystkim z prowokujących tekstów, kontrowersyjnego wizerunku i zachowania. Uznany za skandalistę, był tematem wielu kontrowersji, szczególnie pod koniec lat 90. XX wieku.

W 2006 roku piosenkarz został sklasyfikowany na 44. miejscu listy 100 najlepszych wokalistów metalowych wszech czasów według Hit Parader. Z kolei w 2009 roku został sklasyfikowany na 19. miejscu listy 50 najlepszych heavymetalowych frontmanów wszech czasów według Roadrunner Records. W 2011 został sklasyfikowany na 30. miejscu listy 50 największych współcześnie gwiazd rocka według Kerrang.

Życiorys

Wczesne lata

Urodzony w Canton w stanie Ohio jako syn Hugh Warnera i Barbary Wyer – katolika i parafianki Kościoła Episkopalnego. Według autobiografii artysty pt. Trudna droga z piekła, jest on pochodzenia angielsko-niemiecko-polskiego (wspomina m.in. o obrazie św. Jana Pawła II wiszącym w kuchni, jako jego polskiego dziedzictwa). Uczęszczał do katolickiej szkoły, której rygory całkowicie mu nie odpowiadały. Po ukończeniu nauki w liceum Glen Oak, wraz z rodziną przeprowadził się do Fort Lauderdale na Florydzie.

Muzyka

Na studiach został dziennikarzem muzycznym dla lokalnego magazynu. W 1989 roku przyjął pseudonim Marilyn Manson (połączenie Marilyn Monroe i Charlesa Mansona) i założył zespół Marilyn Manson and the Spooky Kids, w skład którego weszli oprócz niego: Brian Tutunick (gitara basowa), Scott Putesky (gitara) oraz Perry Pandrea (keyboard). Zespół nie posiadał perkusisty, używał automatu perkusyjnego. Wkrótce nazwę zespołu skrócono do „Marilyn Manson”.

Kontrowersje

W kwietniu 1999 roku doszło do strzelaniny w szkole w Columbine, w której dwóch kilkunastoletnich uczniów zastrzeliło kilkanaście przypadkowych osób, potem popełniając samobójstwo. Według relacji psychologów sądowych, do zbrodni zmotywowała ich twórczość Mansona, co spowodowało ostre ataki na zespół. Jakiś czas po tragedii okazało się, że nastolatkowie wcale nie słuchali muzyki Marilyna Mansona, nie zmieniło to jednak stosunku publiki do artysty.

Życie prywatne

Dnia 3 grudnia 2005 roku, po prawie siedmiu latach znajomości, Manson wstąpił w związek małżeński z modelką i aktorką Ditą Von Teese, której był fanem przez wiele lat. Ceremonia odbyła się w Kilsheelan, w hrabstwie Tipperary w Irlandii – w zamku należącym do przyjaciela młodej pary, artysty Gottfrieda Helnweina, i wbrew zapowiedziom prasy, obeszło się bez skandalu. Ceremonia utrzymana była w stylu wiktoriańskim, a ślubu udzielił przyjaciel muzyka, reżyser Alejandro Jodorowsky. Wśród gości weselnych znalazło się blisko sześćdziesiąt osób, wśród nich m.in. Lisa Marie Presley i Eric Szmanda.

30 grudnia 2006 roku Von Teese złożyła wniosek o rozwód, ze względu na „niemożliwe do poprawy różnice” dzielące ją i Mansona. Do rozpadu małżeństwa doszło prawie rok później, 27 grudnia 2007 roku w Los Angeles Superior Court.

Manson poprzednio był zaręczony z aktorką Rose McGowan. Spotykał się z Traci Lords, Jenną Jameson i Melissą Romero. Relacja o romansie z tą ostatnią została opisana w autobiografii muzyka.

Artysta jest honorowym kapłanem Kościoła Szatana, największej organizacji satanistycznej na świecie. Nie praktykuje jednak, ani nie pełni swej funkcji, uznając przyznane mu stanowisko za oznakę szacunku ze strony założyciela Antona Szandora LaVeya.

Pod koniec 2008 roku rozstał się z aktorką Evan Rachel Wood, z którą był związany od października roku 2006. Evan zagrała w teledysku jego grupy do utworu Heart-Shaped Glasses (When the Heart Guides the Hand). W styczniu 2010 roku para ogłosiła swoje zaręczyny, które jednak zostały odwołane kilka miesięcy później.

Film

Manson ma również swój wkład w tworzenie ścieżek dźwiękowych do filmów. Utwory jego i jego zespołu ilustrowały takie projekty jak: Zagubiona autostradaMatrixZ piekła rodemTo nie jest kolejna komedia dla kretynów czy Księga Cieni: Blair Witch 2, artysta jest także autorem podkładu muzycznego do thrillera sci-fi Resident Evil. Jego cover piosenki Sweet dreams (oryg. Eurythmics) występuje również w filmie: Dom na przeklętym wzgórzu czy też w Gamerze. W 2002 roku brał udział w tworzeniu soundtracku do horroru Królowa Potępionych. Trzy lata później jeden z utworów Mansona, Irresponsible Hate Anthem, znalazł się na ścieżce dźwiękowej filmu Piła II. Manson przygotował również cover piosenki This is Halloween (oryg. Danny Elfman), jako dodatek do ścieżki dźwiękowej z filmu Miasteczko Halloween w reżyserii Henry’ego Selicka.

Związek Mansona z filmem to również aktorstwo i reżyseria. Pierwszy raz pojawił się epizodycznie w 1997 roku w Zagubionej autostradzie Davida Lyncha, grając aktora filmów pornograficznych. Rok później zagrał kolejny epizod w filmie Cukiereczek. Pojawił się też w krótkometrażowym filmie The Hire: Beat the Devil, u boku Gary’ego Oldmana i Jamesa Browna. W 2003 roku zagrał trzecioplanową postać w filmie Party Monster, zaraz po tym pojawił się w filmie Asi Argento The Heart is Deceitful Above All Things. Na 2005 rok planował rolę w filmie Living Neon Dreams. Natomiast jednym z jego najważniejszych występów był gościnny udział w filmie Michaela Moore’a Zabawy z bronią.

Manson wyreżyserował własny film pt. Doppelherz, który był dołączany jako dodatek do albumu The Golden Age of Grotesque. Jest także współreżyserem teledysków własnej grupy. Realizuje swój pełnometrażowy debiut reżyserski; jego film Phantasmagoria: The Visions of Lewis Carroll to horror psychologiczny, który ma opowiadać o życiu pisarza Lewisa Carrolla. Producent zadecydował o zerwaniu prac nad filmem po zaprezentowaniu przez Mansona trailera filmu.

W roku 2013 wystąpił w dwóch odcinkach sezonu 6 serialu Californication, jako on sam, gwiazda muzyki Marilyn Manson.

W roku 2014 wystąpił w sezonie 7 serialu Synowie Anarchii, jako Ron Tully, przywódca gangu współczesnych amerykańskich nazistów.

Malarstwo

Manson maluje również akwarele. Pierwsza wystawa jego prac, zatytułowana The Golden Age of Grotesque, odbyła się w dniach 13-14 września 2002 roku w Los Angeles. Następne trzy wystawy odbyły się w kwietniu 2003 roku, w ramach pokazów artystycznych Grotesque Burlesque w Berlinie, Paryżu i Londynie. We wrześniu 2004 roku, w Paryżu i w Berlinie, odbyły się dwie kolejne wystawy, zatytułowane Trismegistus. Wiele z jego obrazów zostało sprzedanych za znaczne sumy, a ich nabywcami zostali między innymi Jack Osbourne, Dave Navarro, Andy Dick.

W 2002 Manson zaprzyjaźnił się z austriackim artystą Gottfriedem Helnweinem, co zaowocowało współpracą przy serii zdjęć i dekoracji scenicznej dla albumu The Golden Age of Grotesque i trasy Grotesque Burlesque.

W lipcu 2010 w Wiedniu w Kunsthalle zaprezentowano wystawę 20 obrazów Mansona pod tytułem „Genealogies of Pain”.

Dyskografia

Albumy

Rok Tytuł Pozycja na liście Certyfikat
FRA DEU AUS AUT NOR SWE FIN CHE USA UK NZL NLD POL
1994 Portrait of an American Family
  • Data: 19 lipca 1994
  • Wydawca: Nothing, Interscope
  • USA: złota płyta
  • UK: srebrna płyta
1996 Antichrist Superstar
  • Data: 8 października 1996
  • Wydawca: Nothing, Interscope
116 41 37 50 13 3 73 5
  • USA: 2x platynowa płyta
  • UK: złota płyta
1998 Mechanical Animals
  • Data: 15 września 1998
  • Wydawca: Nothing, Interscope
14 7 1 6 3 6 6 44 1 8 3 42
  • USA: platynowa płyta
  • UK: złota płyta
2000 Holy Wood (In the Shadow of the Valley of Death)
  • Data: 14 listopada 2000
  • Wydawca: Nothing, Interscope
12 11 8 6 12 7 25 20 13 23 18 53 14
  • USA: złota płyta
  • UK: złota płyta
2003 The Golden Age of Grotesque
  • Data: 13 maja 2003
  • Wydawca: Nothing, Interscope
2 1 5 1 4 4 8 1 1 4 16 14 18
  • UK: złota płyta
2007 Eat Me, Drink Me
  • Data: 5 czerwca 2007
  • Wydawca: Interscope
5 4 9 2 12 10 9 4 8 8 18 38 36
2009 The High End of Low
  • Data: 26 maja 2009
  • Wydawca: Interscope
9 11 12 6 26 15 9 6 4 19 8 73 31
2012 Born Villain
  • Data: 1 maja 2012
  • Wydawca: Cooking Vinyl
8 5 16 4 24 21 18 2 10 14 19 27 18
2015 The Pale Emperor
  • Data: 20 stycznia 2015
  • Wydawca: Hell, etc.
5 4 6 4 24 20 10 1 8 16 5 21 3
2017 Heaven Upside Down
  • Data: 6 października 2017
  • Wydawca: Loma Vista Recordings and Caroline International
„—” pozycja nie była notowana.

Kompilacje

Rok Tytuł Pozycja na liście Certyfikat
FRA DEU AUS AUT NOR SWE FIN CHE USA UK NZL NLD POL
2004 Lest We Forget: The Best of
  • Data: 28 września 2004
  • Wydawca: Interscope
5 4 15 3 16 10 22 5 9 4 9 41 36
  • USA: złota płyta
  • UK: złota płyta

Albumy koncertowe

Rok Tytuł Pozycja na liście Certyfikat
FRA DEU AUS SWE USA UK NZL
1999 The Last Tour on Earth
  • Data: 13 listopada 1999
  • Wydawca: Nothing, Interscope
62 46 50 59 82 61 38
  • UK: złota płyta

Remiks albumy

Rok Tytuł Pozycja na liście Certyfikat
AUS FIN USA UK
1995 Smells Like Children
  • Data: 24 października 1995
  • Wydawca: Nothing, Interscope
31
  • USA: platynowa płyta
  • UK: złota płyta
1997 Remix & Repent
  • Data: 25 listopada 1997
  • Wydawca: Nothing, Interscope
49 18 102 163
„—” pozycja nie była notowana.

Single

Rok Tytuł Pozycja na liście Certyfikat Album
US US
Alt.
US
Main.
US
Rock
AUS AUT DEU IRL NLD SWE CHE UK NZL
1994 „Get Your Gunn” 97 Portrait of an American Family
1995 „Lunchbox” 81
„Sweet Dreams (Are Made of This)” 26 31 28 135 50 Smells Like Children
1996 „The Beautiful People” 26 29 42 96 18 29 Antichrist Superstar
1997 „Tourniquet” 30 73 28 41
„Long Hard Road Out of Hell” Spawn soundtrack
1998 „The Dope Show” 122 15 12 20 63 53 12 28 Mechanical Animals
1999 „I Don't Like the Drugs (But the Drugs Like Me)” 36 25 45 83 35
„Rock is Dead” 30 28 23
2000 „Disposable Teens” 24 22 46 64 34 99 52 73 12 Holy Wood (In the Shadow of the Valley of Death)
2001 „The Fight Song” 59 67 47 24
„The Nobodies” 96 34
2002 „Tainted Love” 33 30 2 3 11 44 11 2 5
  • UK: złota płyta
Not Another Teen Movie soundtrack
2003 „mOBSCENE” 26 18 31 15 20 27 84 18 6 13 32 The Golden Age of Grotesque
„This is the New Shit” 31 24 25 50 59 44 29
2004 „Personal Jesus” 124 12 20 30 10 11 46 89 39 13 13 Lest We Forget
2005 „The Nobodies 2005” 56 65 42
2007 „Heart-Shaped Glasses (When the Heart Guides the Hand)” 24 31 41 49 46 18 19 Eat Me, Drink Me
„Putting Holes in Happiness” 83
2009 „We're From America” The High End of Low
„Arma-Goddamn-Motherfuckin-Geddon” 37 67 48 114
2012 „No Reflection” 26 50 Born Villain
„Slo-Mo-Tion”
„—” pozycja nie była notowana.

Single promocyjne

Rok Tytuł Album
1995 „Dope Hat” Portrait of an American Family
1996 „Antichrist Superstar” Antichrist Superstar
1997 „Man That You Fear”
1999 „Coma White” Mechanical Animals
„Astonishing Panorama of the Endtimes” Celebrity Deathmatch soundtrack
2004 „(s)AINT” The Golden Age of Grotesque
2007 „You and Me and the Devil Makes 3” Eat Me, Drink Me

Wideografia

Rok Tytuł Pozycja na liście Certyfikat
DEU FIN
1998 Dead to the World
  • Data: 10 lutego 1998
  • Wydawca: Nothing, Interscope
1999 God Is in the T.V.
  • Data: 2 listopada 1999
  • Wydawca: Nothing, Interscope
2002 Guns, God and Government
  • Data: 29 października 2002
  • Wydawca: Nothing, Interscope
75 4
  • USA: platynowa płyta
  • UK: złota płyta
2009 Guns, God and Government - Live in L.A.
  • Data: 17 listopada 2009
  • Wydawca: Marilyn Manson
2011 Born Villain
  • Data: 28 sierpnia 2011
  • Wydawca: Marilyn Manson
„—” pozycja nie była notowana.

Teledyski

Rok Tytuł Reżyseria
1994 „Get Your Gunn” Rod Chong
„Lunchbox” Richard Kern
1995 „Dope Hat” Tom Stern
„Sweet Dreams (are made of this)” Dean Karr
1996 „The Beautiful People” Floria Sigismondi
1997 „Tourniquet”
„Man That You Fear” W.I.Z.
„Cryptorchid” E. Elias Merhige
„Long Hard Road Out of Hell” Matthew Rolston
1998 „The Dope Show” Paul Hunter
„I Don’t Like the Drugs (But the Drugs Like Me)”
1999 „Rock Is Dead” Marilyn Manson
„Coma White” Samuel Bayer
„Astonishing Panorama of the Endtimes” Pete List
2000 „Disposable Teens” Samuel Bayer
2001 „The Fight Song” Wiz and Marilyn Manson
„The Nobodies” Paul Fedor
„Tainted Love” Philip G. Atwell
2003 „mOBSCENE” Marilyn Manson and Thomas Kloss
„This Is the New Shit” Marilyn Manson and The Cronenweths
2004 „(s)AINT” Asia Argento
„Personal Jesus” Marilyn Manson and Nathan Cox
2005 „The Nobodies (2005 Against All Gods Mix)” Paul Fedor
2007 „Heart-Shaped Glasses (When the Heart Guides the Hand)” Marilyn Manson
„Putting Holes in Happiness” Philippe Grandrieux
2009 „Arma-goddamn-motherfuckin-geddon” Delaney Bishop
„Running to the Edge of the World” Nathan Cox and Marilyn Manson
2012 „No Reflection” Lukas Ettlin
„Slo-Mo-Tion” Marilyn Manson
„Hey, Cruel World...” Tim Mattia
Gościnnie
  • DMX – „The Omen” (feat. Marilyn Manson) – Flesh of My Flesh, Blood of My Blood (1998)
  • Eminem – „The Way I Am” (Danny Lohner Remix) (feat. Marilyn Manson) – The Marshall Mathers LP (2000)
  • gODHEAD – „Break You Down” (feat. Marilyn Manson) – 2000 Years of Human Error (2001)
  • Maven – „Hard On For Love” (feat. Marilyn Manson) (2001)
  • Lady Gaga – „LoveGame (Chew Fu Ghettohouse Fix)” (feat. Marilyn Manson) – The Remix (2009)
  • Skylar Grey – „Can’t Haunt Me” (feat. Marilyn Manson) – Invinsible (2012)
  • Avril Lavigne – „Bad Girl” (feat. Marilyn Manson) – Avril Lavigne

Publikacje

  • Marilyn Manson, Neil Strauss, Trudna droga z piekła (The Long Hard Road out of Hell), ReganBooks, 1998, ​ISBN 978-0-06-039258-1
  • Marilyn Manson, Chuck Weiner, Marilyn Manson 'Talking': Marilyn Manson in his own words, Omnibus, 2004, ​ISBN 978-1-84449-419-4
  • Marilyn Manson, David Lynch, Genealogies of Pain, Moderne Kunst Nürnberg, 2011, ​ISBN 978-3-86984-129-8

Filmografia

Rok Tytuł Rola Uwagi
1996 "Anti-Christ Superstar" jako Anti-Christ Superstar horror krótkometrażowy; reżyseria: E. Elias Merhige
1997 "Zagubiona autostrada" jako Porno Star #1 dramat; reżyseria: David Lynch
1999 "Cukiereczek" ("Jawbreaker") jako The Stranger komedia; reżyseria: Darren Stein
2003 "Party Monster" jako Christina dramat biograficzny, reżyseria: Fenton Bailey, Randy Barbato
2004 "The Heart Is Deceitful Above All Things" jako Jackson dramat; reżyseria: Asia Argento
2007 "Zemsta po śmierci" jako Barman horror; reżyseria: Sebastian Gutierrez
2010 "Tim and Eric Awesome Show, Great Job!" jako The Dark Man odcinek pt. "Crows"; program telewizyjny; reżyseria: Tim Heidecker, Eric Wareheim
2011 "The Soup" jako Judah Friedlander program telewizyjny
2012 "Wrong Cops: Chapter 1" jako David Dolores Frank komedia krótkometrażowa; reżyseria: Quentin Dupieux
2013 "Złe gliny" jako David Dolores Frank komedia; reżyseria: Quentin Dupieux
"Mogło być gorzej" jako Roller Rink Server program telewizyjny
"Dawno, dawno temu" jako The Shadow program telewizyjny
"Californication" jako on sam serial; sezon 6 odcinek 7 i 12
2014 Synowie Anarchii jako Ron Tully serial, sezon 7

Uczestnik wcielający się w odcinku

Cele charytatywne

Uczestnicy jako Marilyn Manson

Oryginalne wykonanie

Edycja Pierwsza

Edycja Piąta

Edycja Jedenasta

Zobacz też

Advertisement