Twoja Twarz Brzmi Znajomo Wiki
Advertisement
Wikipedia-icon.png Ta strona zawiera treści z Wikipedii będące na licencji Creative Commons.

Zobacz oryginalny artykuł i autorów.

Mariah Carey (ur. 27 marca 1970 w Huntington) – amerykańska piosenkarka, kompozytorka, producentka muzyczna, aktorka, autorka tekstów piosenek i filantropka. Jest obdarzona skalą głosu wynoszącą pięć oktaw. Podczas koncertów jej głos osiąga najwyższe tony rejestru gwizdkowego.

Jest drugą po Madonnie artystką z największą liczbą sprzedanych wydawnictw muzycznych w historii, według Księgi rekordów Guinnessa. Nakład ze sprzedaży wszystkich formatów wydawniczych piosenkarki sięgnął 200 milionów egzemplarzy na całym świecie. Jest również artystką zagraniczną z największą liczbą sprzedanych wydawnictw muzycznych w Japonii. W samych Stanach Zjednoczonych nakład ze sprzedaży płyt Carey przekroczył 52 miliony 600 tysięcy egzemplarzy, singli wydanych w formie CD – 17 milionów 200 tysięcy, zaś singli wydanych cyfrowo 13 milionów 800 tysięcy, według Nielsen SoundScan, źródła monitorującego sprzedaż formatów wydawniczych w USA od 1991 roku. Carey tym samym osiągnęła najwyższą sprzedaż płyt spośród kobiet w Stanach Zjednoczonych w historii przemysłu muzycznego, od rozpoczęcia dokumentowania sprzedaży płyt przez Nielsen SoundScan (dalsze miejsca zajmują kolejno: Céline Dion, Shania Twain i Britney Spears).

Życiorys

Wczesne lata

Urodziła się w Huntington, w stanie Nowy Jork. Jej ojciec, Alfred Roy Carey posiada afroamerykańskie i afro-wenezuelskie pochodzenie, podczas gdy matka, Patricia (née Hickey) ma irlandzkie korzenie. Nazwisko Carey zostało przyjęte przez jej wenezuelskiego dziadka, Francisco Núñeza, kiedy ten wyemigrował do Nowego Jorku. Patricia była sporadyczną śpiewaczką operową i trenerem wokalnym, zanim poznała Alfreda w 1960 roku. Jak zaczął zarabiać na życie jako inżynier aeronautyki, para wzięła ślub później w tym samym roku i przeniosła się do małej dzielnicy w Nowym Jorku. Rodzina Patricii opuściła ją ze względu na poślubienie mężczyzny o czarnym kolorze skóry. Mariah Carey wyjaśniła w późniejszych czasach, że podczas dorastania, poczuła zaniedbanie ze strony rodziny matki, co miało na nią znaczący wpływ. W latach między urodzeniem starszej siostry Carey, Alison i jej samej, rodzina Carey walczyła ze sobą ze względu na ich pochodzenie etniczne. Imię Carey pochodzi od piosenki „They Call the Wind Maria” z 1951 roku, wystawianej na broadway'owskim musicalu Paint Your Wagon. Kiedy Mariah miała trzy lata, jej rodzice rozwiedli się.

Po separacji Alison przeniosła się z ojcem do innego domostwa, a pozostałe dwoje dzieci, Mariah i jej brat, Morgan, pozostali z matką. Mariah rozdzieliła się z ojcem, potem przestała go widywać zupełnie. W szkole podstawowej obrała kierunek zainteresowań, który najbardziej ją fascynował – muzykę, literaturę i sztukę, nie odnajdując się przy tym w innych dziedzinach życia. Po kilku latach walki finansowej, matka Carey zarobiła wystarczająco dużo pieniędzy na przeniesienie rodziny do stabilnego i zamożnego sektora w Nowym Jorku. Carey zaczęła pisać wiersze i komponować do nich melodie, rozpoczynając w ten sposób karierę jako piosenkarka, podczas uczęszczania do szkoły Harborfields High School w Greenlawn, w stanie Nowy Jork, którą ukończyła w 1987 roku. Choć matka Carey wprowadziła córkę do świata klasycznej opery nigdy nie naciskała, aby kontynuowała karierę, jako że nigdy nie była tym zainteresowana.

W szkole średniej, Carey zaczęła pisać piosenki z Gavinem Christopherem, ze względu na to, iż potrzebowała asystenta, który mógłby grać na klawiaturze. Carey i Christopher zaczęli pisać i tworzyć piosenki w piwnicy sklepu jego ojca podczas ostatniego roku nauki Carey. Po skomponowaniu ich pierwszej piosenki „Here We Go' Round Again”, kontynuowali pisanie materiałów na demo w pełnym wymiarze. Wkrótce potem, Carey zamieszkała w jednopokojowym mieszkaniu na Manhattanie, który dzieliła z czterema innymi studentkami. Carey pracowała jako kelnerka w różnych restauracjach. Pomimo obowiązku opłacania czynszu, wciąż miała ambicje muzyczne, nadal pracując późno w nocy z nadzieją na ukończenie demo. Po ukończeniu taśmy demonstracyjnej z czterema utworami, Carey próbowała przekazać ją do wytwórni muzycznych, jednakże za każdym razem spotykała się z odmową. Wkrótce potem, zaprzyjaźniła się z piosenkarką muzyki pop, Brendą K. Starr.

Kariera

1988–1992: Mariah Carey i Emotions

Kiedy przyjaźń Carey ze Starr rosła, zainterosowanie Brendą, pomagało Mariah w branży muzycznej. W grudniu 1988 roku, Carey towarzyszyła Starr w drodze do sali nagraniowej, gdzie wręczyła taśmę demo szefowi Columbia Records, Tommy'iemu Mottoli, który przesłuchał ją w drodze powrotnej do domu.

Po przesłuchaniu pierwszych dwóch utworów, zainteresował się nią; później, po poszukiwaniach Carey przez dwa tygodnie, natychmiast podpisał z nią kontrakt płytowy i zaczął odwzorowywać jej debiut komercyjny. Podczas gdy, Carey utrzymywała, że chce kontynuować pracę z Benem Marguliesem, Mottola zwerbował do projektu ówczesnych największych producentów muzycznych w branży, Ric'a Wake'a , Naradę Michaela Waldena i Rhetta Lawrence'a. Mottola i pracownicy Columbia planowali wprowadzić na rynek Carey jako główną artystkę popową, rywalizującą z Whitney Houston i Madonną. Po ukończeniu debiutanckiego albumu piosenkarki o tytule Mariah Carey, Columbia Records wydała ponad milion dolarów na jego promocję. Mimo słabego początku, album ostatecznie osiągnął szczyt listy Billboard 200, po ekspozycji piosenkarki, w czasie trwania ceremonii rozdania nagród Grammy w 1991 roku. Mariah Carey była na szczycie list przebojów przez jedenaście kolejnych tygodni i zdobyła dwie nagrody Grammy w kategorii Najlepszy nowy artysta i Najlepsze popowo-wokalny występ za singiel „Vision of Love”. Oprócz „Vision of Love”, na albumie znalazły się jeszcze trzy inne sukcesywne single, które osiągnęły wysokie pozycje na liście Billboard Hot 100: „Love Takes Time”, „Someday” i „I Don't Wanna Cry”. Carey stała się przy tym, pierwszym artystą od czasów The Jackson 5, który miał pierwsze cztery single osiągające pierwszą pozycję na amerykańskiej liście przebojów. Wydawnictwo Mariah Carey stało się najlepiej sprzedającym się albumem w Stanach Zjednoczonych w 1991 roku, przy łącznej sprzedaży ponad 15 milionów egzemplarzy.

Carey zaczęła nagrywać swój drugi album studyjny, zatytułowany Emotions w 1991 roku. Opisała to jako hołd dla gatunku Motown soul. Stwierdziła, że czuła potrzebę, aby oddać hołd rodzaju muzyki, które wpłynął na nią jako dziecko. W projekcie, Carey współpracowała z Walterem Afanasieff'em, a także Robertem Clivillés i Davidem Cole, z tanecznej grupy C + C Music Factory. Relacja Carey z Marguliesem pogorszyła się w stosunku do kontraktu osobistego, który podpisał z Mariah przed podpisaniem umowy z wytwórnią. Zgodził się wówczas na podzielenie połowy zarobków. Gdy jednak nadszedł czas, aby napisać muzykę do Emotions, urzędnicy Sony wyraźnie wskazali, iż wynagrodzenie otrzymają jedynie współtwórcy albumu. Margulies później złożył pozew przeciwko Sony, który ostatecznie doprowadził do ich rozstania. Album Emotions został wydany w dniu 17 września 1991 roku i został przyjęty przez krytyków jako bardziej dojrzały album, niż jego poprzednik. Chociaż uznano, że ulepszono piosenki, produkcję i nowy dźwięk głosu Carey, płyta została krytykowana za materiał, słabszy niż jej debiut. Album sprzedał się w nakładzie ponad 8 milionów egzemplarzy.

Po debiucie dwóch pierwszych płyt, krytycy muzyczni dopytywali się, czy Carey ma w planach wyruszyć w międzynarodową trasę koncertową, promującą jej materiał. Artystka wyjaśniła wówczas, iż była niezdolna do doskonałego słuchu i pięciooktawowej skali głosu, z której była znana szerszej publiczności. W nadziei, że spoczną wszelkie spekulacje, czy Mariah jest prawdziwą artystką, Carey i Walter Afanasieff postanowili zarezerwować występ w MTV Unplugged, programie telewizyjnym nadawanym przez stację MTV. Pomimo faktu, że Carey faworyzowała swoje bardziej pełne duszy i potężne piosenki, zdecydowano, że zostanie włączony jej najbardziej popularny utwór. Na kilka dni przed nagraniem w programie, Carey i Afanasieff pomyśleli o dodaniu coverowej wersji starszego utworu, aby zapewnić coś innego i nieoczekiwanego. Wybrali „I'll Be There, piosenkę popularyzowaną przez The Jackson 5 w 1970 roku. 16 marca 1992 Carey nagrali siedmioosobowy występ w Kaufman Astoria Studios w Queens, w stanie Nowy Jork. Spotkał się z krytycznym uznaniem, co doprowadziło do emisji ponad trzy razy częściej niż przeciętny odcinek. Sukces skłonił urzędników Sony do jego wprowadzenia na rynek. Wytwórnia Sony Music Entertainment postanowiła wydać występ w postaci minialbumu, wycenionego na niskim poziomie, ze względu na to, iż był to krótki materiał. Album zatytułowano jako MTV Unplugged. Materiał EP okazał się dużym sukcesem komercyjnym, co bardzo kontrastowało ze spekulacjami krytyków muzycznych, iż Carey jest tylko artystką studyjną. Minialbum otrzymał certyfikat poczwórnej platynowej płyty przez stowarzyszenie amerykańskich wydawców fonografii, Recording Industry Association of America do grudnia 1994 roku oraz na przestrzeni lat, kilka certyfikatów złotych i platynowych płyt na europejskich rynkach muzycznych.

1993–1996: Music Box, Merry Christmas i Daydream

Na początku 1993 roku, Carey rozpoczęła pracę nad swoim trzecim studyjnym albumem, który został zatytułowany Music Box. Po tym, jak album Emotions nie osiągnął komercyjnego poziomu debiutanckiego albumu, Carey i wytwórnia Columbia Records doszli do porozumienia, że następny album będzie zawierał więcej wpływów brzmień muzyki pop, aby przyciągnąć szerszą publiczność. Podczas sesji pisania tekstów piosenek na kolejną płytę, Carey zaczęła pracować głównie z Afanasieff'em, z którym współtworzyła i wyprodukowała większość materiału Music Box. Kiedy Mariah ukończyła prace nad swoim trzecim albumem studyjnym, został on wydany 31 sierpnia 1993 roku na całym świecie, debiutując na pierwszym miejscu na liście Billboard 200. Wydawnictwo okazało się najlepiej sprzedającą się płytą w karierze piosenkarki. Zakupiło ją ponad 32 miliony nabywców. Album muzyczny spotkał się z mieszanym przyjęciem ze strony krytyków muzycznych; podczas gdy wielu pochwalało popowy wpływ albumu i mocne treści, inni uważali z kolei, że Carey w mniejszym stopniu wykorzystała swój uznany zakres wokalny. Ron Wynn z serwisu AllMusic opisał różne formy śpiewania Carey na albumie: „Dobrze, by było, aby Carey prezentowała inne elementy swojego podejścia, ale czasami nadmiar ducha jest lepszy od braku pasji. Drugi singiel z albumu „Hero ostatecznie stał się jednym z najbardziej popularnych i inspirujących utworów Carey w jej karierze. Piosenka stała się ósmą top piosenką Carey w Stanach Zjednoczonych i zaczęła rozwijać popularność Carey w całej Europie. Wraz z wydaniem trzeciego singla albumu, Carey osiągnęła kilka etapów kariery. Jej cover utworu „Without You Badfingera stał się jej pierwszym singlem numer jeden min. w Niemczech i w Szwecji. Wydawnictwo Music Box spędziło dłuższe okresy na pierwszym miejscu listy albumów w kilku krajach i ostatecznie stało się jednym z najlepiej sprzedających się albumów wszech czasów. Wkrótce po sukcesach na terytorium europejskim, Carey zgodziła się wyruszyć w trasę koncertową pod nazwą Music Box Tour. Obejmująca tylko sześć miejsc w Ameryce Północnej, krótka, ale udana trasa była dużym krokiem dla Carey, która obawiała się kłopotów z koncertowaniem.

Po Music Box, Carey odeszła stosunkowo długo od mediów publicznych i rozpoczęła pracę nad nieznanym projektem w 1994 roku. W październiku 1994 roku magazyn „Billboard” ogłosił, że Carey wyda album świąteczny jeszcze w tymże roku. W 1994 roku Carey nagrała duet z Lutherem Vandrossem, cover utworu Lionela Richie i Diany Ross „Endless Love". Album Carey zatytułowany Merry Christmas został wydany 1 listopada 1994 roku, w tym samym dniu, w którym ukazał się pierwszy singiel albumu „All I Want for Christmas Is You”. Album stał się najlepiej sprzedającym się wydawnictwem świątecznym w historii i unormował sprzedaż globalną na poziomie 15 milionów kopii. Ponadto „All I Want for Christmas Is You” był singlem krytycznie chwalonym i jest uważany za „jeden z niewielu godnych nowoczesnych dodatków do świątecznego kanonu”. Czasopismo „Rolling Stone” opisało singiel jako „standard świąt” i umiejscowiło go na czwartym miejscu na liście Największych rock and roll'owych piosenek świątecznych. Komercyjnie singiel stał się najlepiej sprzedającym się świątecznym dzwonkiem wszech czasów, a także najlepiej sprzedającym się singlem w Japonii przez nieazjatyckiego artystę, sprzedając się w nakładzie ponad 1 miliona kopii, zgodnie z oficjalnymi danymi japońskiego zrzeszenia wydawców fonografii, Recording Industry Association of Japan. Według sprawozdania amerykańskiego tygodnika muzycznego „Billboard”, album Merry Christmas przekroczył próg sprzedaży 2,5 miliona egzemplarzy w Japonii w 1996 roku, stając się jednym z pięciu najlepiej sprzedających się albumów nagranych przez artystów nieazjatyckiego pochodzenia w historii. Pod koniec 1994 roku Carey i Afanasieff zaczęli tworzyć materiał na kolejne wydawnictwo studyjne, którego premiera została zaplanowana na schyłkowy okres następnego roku.

3 października 1995 roku Carey wydała album zatytułowany Daydream, który sprzedał się w nakładzie 25 milionów kopii. Nagrania łączyły popową wrażliwość Music Box z R&B i wpływami hip-hopu. Główny singiel z płyty, „One Sweet Day pozostał na szczycie Hot 100 przez 16 tygodni i okazał się najdłużej przebywającym singlem na pozycji numer jeden na amerykańskiej liście przebojów w historii przemysłu muzycznego. Utwór był inspirowany śmiercią amerykańskiego producenta muzycznego Davida Cole'a. Daydream stał się jej najlepiej sprzedającym się albumem w Stanach Zjednoczonych i stał się jej drugim albumem, który otrzymał certyfikat diamentowej płyty w Stanach Zjednoczonych po Music Box. Utwór „One Sweet Day” okazał się z kolei najlepiej sprzedającym się singlem w karierze Carey. Zakupiło go 2 miliony 334 tysiące nabywców w formie CD, zgodnie z danymi Nielsen SoundScan. Nagranie „All I Want for Christmas Is You” stało się najczęściej kupowanym singlem cyfrowym piosenkarki w historii. Sprzedał się do 2010 roku w nakładzie 1 miliona 582 tysięcy egzemplarzy w Stanach Zjednoczonych. Krytycznie album został zapowiedziany jako najlepszy jak dotąd Carey; amerykański dziennik „The New York Times” nazwał go jednym z najlepszych albumów w 1995 roku i napisał o nim: „najlepsze cięcia sprawiają, że tworzenie cukierkowego R&B staje się nowym tekstowym szczytem (...). Pisanie utworów przez Carey zrobiło krok naprzód i stało się bardziej zrelaksowane, seksowniejsze i w mniejszym stopniu polegało na tryskających kliszach”. Carey po raz kolejny zdecydowała się na krótką światową trasę zatytułowaną Daydream World Tour. Ogłoszono siedem dat koncertów, z których trzy odbyły się w Japonii i cztery w całej Europie. Kiedy bilety trafiły do sprzedaży, Carey ustanowiła rekordy, gdyż wszystkie 150 tysięcy biletów na jej trzy występy na największym stadionie w Japonii, Tokyo Dome, wyprzedały się w czasie poniżej trzech godzin. Ze względu na sukces albumu, Carey zdobyła dwie nagrody American Music Award za jej wysiłki solowe w kategoriach: „Ulubiona artystka pop/rockowa” i „Ulubiona Artystka Soul/R&B”. Album Daydream i single z niego pochodzące otrzymały sześć nominacji do nagrody Grammy w 1996 roku. Carey razem z Boyz II Men, otworzyła to wydarzenie wykonaniem „One Sweet Day”, jednak nie otrzymała żadnej nagrody, co skłoniło ją do skomentowania sytuacji: „Co mogę zrobić? Nigdy więcej nie będę rozczarowana. Po tym, jak siedziałam przez całe wydarzenie i nie wygrałam, mogę sobie poradzić ze wszystkim”. Wydarzenie z powodu nieotrzymania ani jednej nagrody przez Carey, spotkało się z kontrowersyjnym odbiorem przez publiczność. W 1996 roku, ze względu na rekordową roczną sprzedaż albumu Daydream w Japonii tygodnik „Billboard” ogłosił Carey „Zagraniczną Artystką Roku” w tymże kraju.

1997–2000: Nowy wizerunek i niezależność, Butterfly i Rainbow

Wraz z kolejnymi albumami, Carey zaczęła przejmować inicjatywę i kontrolę nad swoją muzyką i zaczęła dodawać więcej gatunków do swojej dyskografii. W przypadku płyty Butterfly, starała się współpracować z innymi producentami i autorami tekstów piosenek niż Afanasieff, takimi jak Sean Combs, Kamaal Fareed, Missy Elliott i Jean Claude Oliver i Samuel Barnes z Trackmasters. Podczas nagrywania albumu Carey i Mottola zerwali ze sobą współpracę, a Carey powołała się na nową jako na jej sposób na osiągnięcie wolności i na nowe życie. Oprócz odmiennego podejścia do albumu, krytycy zwrócili uwagę na zmieniony styl śpiewu Carey, który opisała jako szmer. Jej nowo odnaleziony styl śpiewu spotkał się z mieszanym przyjęciem; niektórzy krytycy uważali, że jest to znak dojrzałości, że nie czuła potrzeby, aby zawsze pochwalić się swoim górnym zasięgiem głosowym, podczas gdy inni czuli, że jest to znak jej coraz bardziej słabnącego głosu. Główny singiel albumu „Honey” wraz z towarzyszącym mu teledyskiem wprowadził bardziej jawny wizerunek seksualny niż kiedykolwiek zademonstrowała Carey i pogłębił relację o jej wolności od Mottoli. Carey sądziła, że jej wizerunek nie był „tak bardzo oderwany od tego, co zrobiła w przeszłości”. Ponadto stwierdziła: „To nie tak, że odbiło mi na psychikę i myślałam, że zostanę raperem. To piekło, które chciałam zrobić. Recenzje dla Butterfly były ogólnie pozytywne. „Rolling Stone” napisał: „To nie tak, jakby Carey całkowicie zrezygnowała ze swojej starej sakralnej ballady w stylu Whitney Houston (...), ale dominujący nastrój tego albumu jest chłodną, erotyczną zadumą”. Redaktor AllMusic, Stephen Thomas Erlewine określił wokal Carey jako „bardziej zrównoważony i bardziej kontrolowany niż kiedykolwiek” i zwiastował Butterfly jako „jedną z jej najlepszych nagrań, ze względu na to, iż pokazuje, że Carey wciąż doskonali i udoskonala swoją muzykę, co czyni ją rzadkością wśród twórczości jej rówieśników z lat 90. XX wieku”. Album był komercyjnym sukcesem, chociaż nie do tego stopnia, co jego poprzedniki, albumy Mariah Carey, Music Box i Daydream.

Carey zaczęła rozwijać inne projekty w późnych latach dziewięćdziesiątych. W dniu 14 kwietnia 1998 roku, Carey uczestniczyła w koncercie na rzecz dobroczynności VH1 Divas, w którym śpiewała u boku Arethy Franklin, Céline Dion, Shani Twain, Glorii Estefan i Carole King. Carey zaczęła opracowywać projekt filmowy pod roboczym tytułem All That Glitters, później ponownie zatytułowany po prostu Glitter i pisała piosenki do innych projektów, takich jak Faceci w czerni oraz Grinch: Świąt nie będzie. Po Glitterze popadła w zastój rozwojowy i odłożyła projekt, zaczynając pisać materiał na nowy album. Dyrektorzy Sony Music chcieli, aby przygotowała kolekcję największych przebojów na czas w okresie świątecznym. Chcieli wydać album, który zawierałby jej singiel numer 1. w Stanach Zjednoczonych i jej międzynarodowe top piosenki w europejskich wersjach, bez żadnych nowych materiałów, podczas gdy Carey czuła, że album kompilacyjny powinien odzwierciedlać jej najbardziej osobiste piosenki, nie tylko te najbardziej komercyjne. Album, zatytułowany #1's z 1998 roku, zawierał duet z Whitney Houston, „When You Believe”, który znalazł się na ścieżce dźwiękowej do filmu Książę Egiptu i stał się fenomenem w Japonii, sprzedając się w ponad milionie egzemplarzy w pierwszym tygodniu sprzedaży, czyniąc z Carey jedynego międzynarodowego artystę, który dokonał tego wyczynu. Sprzedał się w nakładzie ponad 3,25 miliona egzemplarzy (włączając wartość importowaną) w Japonii już po pierwszych trzech miesiącach i jest najlepiej sprzedającym się albumem nieazjatyckiego artysty wszech czasów w Japonii. Carey tym samym pokonała rekord Whitney Houston z płytą Bodyguard, która sprzedała się w nakładzie 2,8 miliona egzemplarzy w Japonii. Wiosną 1999 roku Carey rozpoczęła pracę nad ostatnim albumem w ramach kontraktu płytowego z Sony, jednakże z powodu presji i niezręcznego związku, w jakim Carey się znalazła, będąc w tejże wytwórni, ukończyła album w okresie trzech miesięcy w lecie 1999 roku, szybciej niż którykolwiek w przypadku innych jej albumów. Pod tytułem Rainbow album został wydany w 1999 roku. Carey po raz kolejny współpracowała z nową grupą producentów muzycznych i autorów tekstów piosenek, takich jak Jay-Z i DJ Clue. Carey napisała także dwie ballady z Davidem Fosterem i Diane Warren, którzy zastępowali Afanasieffa. Rainbow wypuszczono na rynek 2 listopada 1999 roku; była to najwyższa sprzedaż w pierwszym tygodniu od premiery w jej karierze, jednak Carey zadebiutowała na drugim miejscu na liście Billboard 200. W międzyczasie wzrosły kłopotliwe relacje Carey z Columbią Records, ponieważ pod oddział koncernu wytwórni Sony zatrzymał promocję płyty po pierwszych dwóch singlach. Dyrektorzy Columbii czuli, że Rainbow nie ma żadnego mocnego singla do promowania, podczas gdy Carey chciała wydać balladę. Doprowadziło to do wielkiego, publicznego zaciekawienia, gdy Carey zaczęła zamieszczać wiadomości na swojej stronie internetowej, przekazując fanom informacje wewnętrzne na temat sporu, a także polecając im, aby prosili w stacjach radiowych o puszczanie „Can't Take That Away”. Piosenka została ostatecznie wydana, ale Carey odkryła, że utwór został wydany w bardzo ograniczonym i mało promocyjnym wydaniu, co sprawiło, że stał się komercyjnie nierentowny. Krytyczny odbiór Rainbow był ogólnie entuzjastyczny, a szkocki tygodnik „Sunday Herald” napisał, że album „dostrzega jej imponująco chwiejącą się duchową balladę i współpracę z reprezentantami ciężkiego R&B, takimi jak Snoop Dogg i Usher (...)”. Ponadto stwierdził, że Rainbow to „dopracowana kolekcja pop-artu dusza”. Mimo komercyjnego sukcesu, Rainbow stał się najmniej sprzedającym się albumem Carey do tego momentu w jej karierze.

2001–2003: Walki osobiste i zawodowe, Glitter i Charmbracelet

Po tym jak otrzymała nagrodę Billboard Music Awards „Artysty Dziesięciolecia” i nagrodę World Music Award „Międzynarodowej Bestsellerowej Artystki (The Diamond Award)”, Carey rozstała się z pod oddziałem Sony i podpisała szacowany na 100 milionów dolarów (70 milionów funtów) kontrakt z wytwórnią Virgin Records America (EMI Records) w kwietniu 2001 roku, co jest jednym z najdroższych spisanych umów w historii przemysłu muzycznego. Kontrakt obejmował wydanie pięciu albumów studyjnych. Carey otrzymała pełną konceptualną i twórczą kontrolę nad projektem. Postanowiła nagrać album częściowo zmiksowany z latami 80. XX wieku i wpłynąć na disco, a także inne podobne gatunki, aby iść w parze z założeniami filmu Glitter. Często mówiła, że Columbia uważała ją za towar, a jej rozłąka z Mottolą zaostrzyła jej relacje z kierownikami wytwórni. Zaledwie kilka miesięcy później, w lipcu 2001 roku, szeroko rozpowszechniono doniesienia, że Carey doznała załamania fizycznego i emocjonalnego. Zostawiła wiadomości na swojej stronie internetowej, na którą skarżyła się, że jest przepracowana, a jej trzyletni związek z piosenkarzem Luisem Miguelem zakończył się. W wywiadzie udzielonym w następnym roku powiedziała: „Byłam z ludźmi, którzy tak naprawdę mnie nie znają i nie miałam osobistego asystenta, udzielałam wywiadów przez cały dzień i w zamian otrzymywałam, jeśli już, dwie godziny snu na noc”. Ze względu na presję ze strony mediów, jej ciężki harmonogram pracy i rozstanie z Miguelem, Carey zaczęła publikować serię niepokojących wiadomości na swojej oficjalnej stronie internetowej i pokazywała nieobliczalne zachowanie podczas kilku imprez promocyjnych na żywo. W dniu 19 lipca 2001 roku Carey pojawiła się niespodziewanie w programie MTV Total Request Live (TRL). Gdy gospodarz programu, Carson Daly zaczął nagrywać go po przerwie w reklamach, Carey wyszła pchając wózek z lodami w wielkiej męskiej koszuli i zaczęła striptiz, w którym zrzuciła koszulę, aby ukazać ciasno żółty i zielony strój. Podczas gdy później ujawniła, że Daly był świadomy jej obecności w budynku przed jej pojawieniem się, ukazanie się Carey w Total Request Live spotkało się z dużym zainteresowaniem mediów. Kilka dni później, Carey zaczęła publikować nieregularne nagrania z głosem i wiadomości na swojej oficjalnej stronie internetowej: „Próbuję zrozumieć sprawy w moim życiu, więc naprawdę nie czuję, że powinnam robić muzykę już teraz. Chciałabym zrobić sobie małą przerwę lub przynajmniej przespać noc bez kogoś, kto wyskoczy na temat wideo. Jedyne, czego naprawdę chcę, to być po prostu mną i to właśnie powinnam była zrobić w pierwszym miejscu... Nie mówię tak wiele, ale zgadnij co, nie dbam o siebie”. Po szybkim usunięciu wiadomości, Cindi Berger, rzeczniczka prasowa piosenkarki, podała do wiadomości publicznej, że Carey była „najwyraźniej wyczerpana i nie myślała jasno”, kiedy pisała listy. W tym samym roku, 26 lipca Carey została hospitalizowana i znalazła się pod opieką szpitala psychiatrycznego. Jako powód, jej rzeczniczka prasowa podała „skrajne wyczerpanie artystki” i „załamanie fizyczne i emocjonalne”. Carey została przeniesiona do nieujawnionego szpitala w Connecticut, i pozostała hospitalizowana pod opieką lekarza przez dwa tygodnie, a następnie przedłużyła swoją nieobecność. Po ciężkich relacjach medialnych związanych z nagłymi awariami i hospitalizacją Carey, Virgin Records America i 20th Century Fox opóźniły wydanie filmu Glitter , a także ścieżki dźwiękowej o tej samej nazwie. Omawiając słabą komercyjną reakcję tego projektu, Carey obwiniała zarówno jej punkt widzenia w czasie, kiedy została wydana, jak i opóźnienie, a także ścieżkę dźwiękową wydaną 11 września, w dniu zamachów terrorystycznych, przeprowadzonych przez Al Kaidę na terenie Stanów Zjednoczonych. Krytycy obejrzeli Glitter, a także towarzyszącą mu ścieżkę dźwiękową; oba projekty okazały się nieskuteczne komercyjnie. Towarzyszący album ze ścieżką dźwiękową filmowi Glitter, stał się najmniej sprzedającym się albumem do tamtego momentu. „The St. Louis Post-Dispatch” odrzucił go jako „absolutny bałagan, który przejdzie jako irytująca skaza na karierze, która, choć nie zawsze była krytycznie zwiastowana, była co najmniej prawie zawsze udana”. Po negatywnej chmurze, która w tym czasie rządziła życiem osobistym Carey, a także słabym odbiorem projektu, jej płyta nagrana w cenie 100 milionów dolarów z Virgin Records America (EMI Records) została wykupiona za 50 milionów dolarów. Wkrótce potem, Carey poleciała na wyspę Capri we Włoszech i przebywała tam przez okres pięciu miesięcy, w którym zaczęła pisać materiał do swojego nowego albumu, wywodzący się ze wszystkich osobistych doświadczeń, które przeżyła w ciągu ostatniego roku. Carey później powiedziała, używając amerykańskiego, więziennego slangu, że jej czas w Virgin był „kompletnym i pełnym stresu festem (...)”. Ponadto stwierdziła: „Objęłam całkowicie decyzję, opartą na zarobkach, a nigdy przedtem nie podejmowałam jej na podstawie pieniędzy”. W tym samym roku podpisała kontrakt z Island Records, o wartości ponad 24 milionów dolarów i uruchomiła wytwórnię płytową MonarC. W tym samym czasie, jej ojciec, z którym miała średni kontakt od dzieciństwa, zmarł na raka.

W 2002 roku Carey została obsadzona w niezależnym filmie Kłopoty na zamówienie wraz z Mirą Sorvino i Melorą Walters , które zagrały jako kelnerki w restauracji obsługiwanej przez gangsterów. Premiera odbyła się na festiwalu filmowym w Sundance i otrzymała ogólnie negatywną krytyczną odpowiedź, chociaż pochwalono wizerunek postaci Carey. Fox News określiło ją jako „Thelma Ritter na nowe tysiąclecie”, i napisało o niej: „(...) Udaje jej się uzyskać odpowiedni śmiech (w danej sytuacji)”. Później, w tym samym roku, Carey wykonała amerykański hymn narodowy, by zdobyć pozytywne noty podczas Super Bowl XXXVI, na stadionie Mercedes-Benz Superdome w Nowym Orleanie. Pod koniec 2002 roku, Carey wydała swój kolejny album studyjny Charmbracelet, który określiła jako „nowe życie za życia”. Choć wydany w następstwie albumu Glitter i powrotu Carey na scenę muzyczną, Charmbracelet miał umiarkowaną sprzedaż, jakość wokalu Carey była krytykowana, „The Boston Globe” ogłosiło, że „album jest najgorszy w jej karierze i ujawnił głos, który nie jest już zdolny ani do gimnastyki opartej na grawitacji, ani do miękkich dźwięków”. Redaktor AllMusic, Stephen Thomas Erlewine wyrażał podobne uczucia i pisał: „Największym problemem jest to, że głos Mariah jest nagrywany w strzępach na całej płycie, nie może już dłużej gruchać ani cicho nucić, ani też nie może wykonywać swoich charakterystycznych, grających w sprzeczności ruchów wokalnych”.

W kwietniu 2003 roku Carey ogłosiła, że będzie koncertować w bieżącym roku. Trasa zatytułowana The Charmbracelet World Tour: An Intimate Evening with Mariah Carey rozgrywająca się w Ameryce Północnej i Azji Wschodniej przez trzy miesiące, odbywała się zazwyczaj w mniejszych salach, a nie arenach. W Stanach Zjednoczonych pokazy odbywały się w kinach i na coś, co miało większy wpływ na Broadway. Mariah opisała koncerty w następujący sposób: „Jest o wiele bardziej intymnie, dzięki czemu poczujesz się jakbyś miał doświadczenie, doświadczasz nocy ze mną”. Gdy mniejsze produkcje były rezerwowane na całej trasie przez państwowe pieniądze, Carey występowała na stadionach w Azji i Europie, występując dla tłumu ponad 35 tysięcy osób w Manili (stolicy Filipin), 50 tysięcy w Malezji i ponad 70 tysięcy ludzi w Chinach. W Wielkiej Brytanii stał się pierwszym tournée Carey oprócz Londynu, pierwszymi rezerwacjami aren w Glasgow, Birmingham i Manchesterze. Koncerty z cyklu Charmbracelet World Tour, zebrały generalnie pozytywne opinie krytyków muzycznych i uczestników, z których wiele komplementowało jakość wokalu Carey na żywo, a także całą produkcję.

2004–2007: Odzyskanie renomy wraz z The Emancipation of Mimi

Przez cały okres 2004 roku, Carey skupiała się na komponowaniu materiału na swój dziesiąty studyjny album The Emancipation of Mimi z 2005 roku. Carey pracowała głównie z Jermaine Dupri, a także Bryanem-Michaelem Cox'em, Manuelem Seal, The Neptunes i Kanye Westem. Album zadebiutował na listach przebojów w kilku krajach i został ciepło przyjęty przez krytyków. „The Guardian” określiło go jako „fajną, skoncentrowaną i miejską (część) pierwszych melodii Mariah Carey w stylu lat, w których nie musiałaby płacić za ich słuchanie” podczas gdy „USA Today” napisało: „Ballady i numery w średnim tempie, naprawdę odzwierciedlają odnowioną pewność siebie u ptaka śpiewającego, który zrobił jej zdjęcia i trzymał się latania”. Drugi singiel albumu „We Belong Together” stał się piosenką prze definiującą karierę Carey, w czasach, w których wielu krytyków rozważało jej dalszą karierę. Krytycy muzyczni zwiastowali piosenkę jako powrót do formy piosenkarki”, a także „powrót głosu” podczas gdy wielu uważało, że „ożywi ona wiarę” w potencjale Carey jako wykonawczyni ballad. Utwór dotarł do zestawienia Hot 100 „Billboard'u”, zajmując początkowo 1. miejsce, zaś album 3. pozycję. Po pobycie na pierwszym miejscu przez czternaście nie następujących po sobie tygodni, piosenka stała się drugim najdłuższym numerem jeden w historii amerykańskiej listy przebojów, za współpracą Carey z Boyz II Men z 1996 roku. „Billboard” określił ją jako „piosenkę dekady” i dziewiątą najpopularniejszą piosenkę wszech czasów. Oprócz sukcesów na wykresie, piosenka pobiła kilka nagrań z airplay, a według Nielsen Broadcast Data Systems zebrała zarówno największą jednodniową, jak i tygodniową publiczność w historii.

25 września 2005 roku Carey ustanowiła kolejny rekord, stając się pierwszą kobietą, która zajęła pierwsze dwa miejsca na Hot 100. „We Belong Together” pozostała na pierwszym miejscu, a jej kolejny singiel „Shake It Off” uplasował się na drugim miejscu. Na liście końcoworocznej Hot 100 „Billboard'u” z 2005 roku, piosenka „We Belong Together” została uznana za piosenkę numer jeden, pierwszą w karierze Carey w zestawieniu podsumującym przeboje w ciągu roku. Oprócz niej, na liście na pozycji piętnastej znalazł się utwór „Shake It Off”. „Billboard” umieścił „We Belong Together” na dziewiątej pozycji w rankingu Billboard Hot 100 wszech czasów i został uznany za najbardziej popularną piosenkę z pierwszej dekady XXI wieku według tego czasopisma muzycznego. Album zdobył dziesięć nominacji do nagrody Grammy w latach 2006-2007: osiem w roku 2006 za oryginalną wersję (najwięcej nominacji otrzymała Carey w ciągu jednego roku), i dwie w 2007 roku za wersję Ultra Platinum (z której „Don't Forget About Us” stał się jej siedemnastym przebojem numerem jeden). W 2006 roku Carey wygrała trzy nagrody Grammy w kategoriach: „Najlepsze Contemporary R&B” (za album The Emancipation of Mimi), „Najlepsza kobieca wokalistka R&B” i „Najlepsza piosenka R&B” (dla „We Belong Together”). Album The Emancipation of Mimi był najlepiej sprzedającym się albumem w Stanach Zjednoczonych w 2005 roku, sprzedano prawie pięć milionów sztuk. Był to pierwszy album solowy artystki, który stał się albumem roku i ponowił rekord Alanis Morissette z płytą Jagged Little Pill, która wyprzedziła coroczną listę sprzedaży w 1996 roku. Pod koniec 2005 roku Międzynarodowa Federacja Przemysłu Fonograficznego, zwana skrótowo IFPI, poinformowała, że album Mariah sprzedał się w nakładzie ponad 7 milionów 700 tysięcy egzemplarzy na całym świecie, i był drugim najlepiej sprzedającym się albumem roku po albumie zespołu Coldplay X&Y. Był to najlepiej sprzedający się album na świecie autorstwa solowej i żeńskiej artystki. Do tej pory, sprzedaż wydawnictwa szacuje się na 10–12 milionów egzemplarzy. Podczas 48. gali rozdań nagród Grammy, Carey wykonała utwory „We Belong Together” oraz „Fly Like a Bird”.

Promując album, Carey wyruszyła w swoją pierwszą trasę koncertową od trzech lat, zatytułowaną The Adventures of Mimi: The Voice, The Hits, The Tour. Trasa obejmowała czterdzieści miejscowości, w tym trzydzieści dwa w Stanach Zjednoczonych i Kanadzie. Otrzymała dobre recenzje krytyków muzycznych i fanów, z których wielu chwaliło jakość wokali na żywo, a także całe show. 30 listopada 2007 roku ukazało się DVD koncertowe o nazwie The Adventures of Mimi.

2008: E = MC²

Wiosną 2007 roku Carey rozpoczęła pracę nad swoim jedenastym albumem studyjnym E = MC² w prywatnej willi w Anguilli. Mimo tego, że wydawnictwo wydane w 2008, zostało dobrze odebrane przez większość krytyków, niektórzy z nich zwracali uwagę na to, że jest bardzo podobne do formuły poprzedniego formatu. Dwa tygodnie przed wydaniem albumu, główny singiel z płyty, „Touch My Body”, osiągnął najwyższą pozycję na liście Billboard Hot 100, stając się osiemnastą taką piosenką Carey w karierze i czyniąc ją solowym artystą z największą liczbą singli numer 1. w Stanach Zjednoczonych po The Beatles. Trzecią pozycję w zestawieniu zajmuje Elvis Presley. Piosenkarka stała się również muzykiem, który osiągnął najdłuższy okres notowań na szczycie list przebojów w USA wraz z The Beatles – 79 tydzień.

Dyskografia

Albumy studyjne

  • Mariah Carey (1990)
  • Emotions (1991)
  • Music Box (1993)
  • Merry Christmas (1994)
  • Daydream (1995)
  • Butterfly (1997)
  • Rainbow (1999)
  • Glitter (2001)
  • Charmbracelet (2002)
  • The Emancipation of Mimi (2005)
  • E=MC² (2008)
  • Memoirs of an Imperfect Angel (2009)
  • Merry Christmas II You (2010)
  • Me. I Am Mariah... The Elusive Chanteuse (2014)
  • Caution (2018)

Nagrody

1991

Nagroda Kraj Nominacja Kategoria Wynik
13th American Black Achievement Awards USA Mariah Carey (Ona sama) The Music Award Nominacja
18th American Music Awards USA Favorite Pop/Rock Female Artist Nominacja
Favorite Soul/R&B Female Artist Nominacja
Favorite Pop/Rock New Artist Nominacja
Billboard Music Award USA Hot 100 Singles Artist Wygrana
Top Adult Contemporary Artist Wygrana
Top Pop Artist Wygrana
Mariah Carey Top Female Album Artist Wygrana
Top Pop Album Artist Wygrana
Top Album Artist Wygrana
Vision of Love Top Female Single Artist Wygrana
Broadcast Music Incorporated USA Love Takes Time Song of the Year Wygrana
Best Songwriter Wygrana
Vision of Love Wygrana
Someday Wygrana
I Don't Wanna Cry Wygrana
BRIT Awards UK Mariah Carey (Ona sama) Best International Female Nominacja
Best International Newcomer Nominacja
Grammy Awards USA Best New Artist Wygrana
Vision of Love Best Female Pop Vocal Performance Wygrana
Song of the Year Nominacja
Record of the Year Nominacja
Mariah Carey Album of the Year Nominacja
1991 New York City Music Award USA Mariah Carey (Ona sama) Best Female Pop Vocalist Wygrana
Soul Train Music Awards USA Best New Artist Wygrana
Vision of Love Female R&B/Soul Single Wygrana
Song of the Year Nominacja
Mariah Carey Best Album of the Year, Female Wygrana
1991 Rolling Stone Magazine's Music Awards USA Mariah Carey (Ona sama) Best New Female Singer Wygrana

1992

Nagroda Kraj Nominacja Kategoria Wynik
American Music Awards USA Mariah Carey (Ona sama) Favorite Pop/Rock Female Artist Nominacja
Favorite Soul/R&B Female Artist Wygrana
Someday Favorite Dance Single Nominacja
Billboard Music Award USA Emotions Top Female Album Artist Wygrana
Emotions Top Female Single Artist Wygrana
BMI Pop Music Awards USA Mariah Carey (Ona sama) Songwriter of The Year Wygrana
Grammy Awards USA Mariah Carey (Ona sama)
(oraz Walter Afanasieff)
Producer of the Year, Non-Classical Nominacja
Emotions Best Female Pop Vocal Performance Nominacja
Soul Train Music Awards USA Emotions Best Album of the Year, Female Nominacja

1993

Nagroda Kraj Nominacja Kategoria Wynik
American Music Awards USA Mariah Carey (Ona sama) Favorite Pop/Rock Female Artist Wygrana
Favorite Soul/R&B Female Artist Nominacja
Favorite Adult Contemporary Artist Nominacja
I'll Be There Favorite Pop/Rock Single Nominacja
MTV Unplugged EP Favorite Adult Contemporary Album Wygrana
Favorite Soul/R&B Album Nominacja
Billboard Music Award USA Mariah Carey (Ona sama) Top Pop Female Artist Nominacja
Top R&B Female Artist Nominacja
Music Box Top Female Album Artist Nominacja
Dreamlover Top Hot 100 Airplay Track Wygrana
Top Singles Female Artist Nominacja
41st BMI Pop Music Awards USA Emotions Best Song Wygrana
Can't Let Go Wygrana
Make It Happen Wygrana
Grammy Awards USA I'll Be There Best R&B Performance by a Duo or Group with Vocals Nominacja
MTV Unplugged EP Best Female Pop Vocal Performance Nominacja
Soul Train Music Awards USA Best Album of the Year, Female Nominacja

1994

Nagroda Kraj Nominacja Kategoria Wynik
American Music Awards USA Mariah Carey (Ona sama) Favorite Pop/Rock Female Artist Nominacja
Favorite Soul/R&B Female Artist Nominacja
Dreamlover Favorite Soul/R&B Single Nominacja
12th ASCAP Awards USA Hero Rhythm & Soul Songwriter Wygrana
ARIA Music Awards AUS Mariah Carey (Ona sama) Most Popular International Solo Singer Wygrana
Music Box Most Popular Album of the Year Wygrana
Best Chart Album Performance Wygrana
Billboard Music Award USA Mariah Carey (Ona sama) Top Pop Female Artist Wygrana
Top Singles Female Artist Wygrana
Top Hot Adult Contemporary Artists Wygrana
Top Billboard 200 Album Female Artists Wygrana
Top Billboard 200 Album Artists Nominacja
Top Pop Artist Nominacja
Top Singles Female Artist Nominacja
Top R&B Female Artists Nominacja
Top R&B Album Female Artists Nominacja
Top R&B Singles Female Artists Nominacja
Music Box Top Billboard 200 Albums Nominacja
Hero Top Hot 100 Airplay Track Nominacja
Top Hot 100 Singles Nominacja
42nd BMI Pop Music Awards USA Dreamlover Best Songwriter of the Year Wygrana
BRIT Awards UK Mariah Carey (Ona sama) Best International Female Nominacja
Golden Otto Bravo Magazine Awards GER Best Female Artist Wygrana
Grammy Awards USA Dreamlover Best Female Pop Vocal Performance Nominacja
MTV Europe Music Awards GER Mariah Carey (Ona sama) Best Female Wygrana
Smash Hits Award UK Best Female Solo Singer Wygrana
Soul Train Music Awards USA Music Box Best Album of the Year, Female Nominacja
Rockefellar Center Awards USA Worldwide Sales of over 20 million copies Wygrana
Mariah Carey (Ona sama) Worldwide Sales of over 55 Million since 1990 Wygrana

1995

Nagroda Kraj Nominacja Kategoria Wynik
American Music Awards USA Mariah Carey (Ona sama) Favorite Pop/Rock Female Artist Wygrana
Favorite Adult Contemporary Artist Nominacja
Music Box Favorite Soul/R&B Album Nominacja
Favorite Pop/Rock Album Nominacja
ASCAP Awards USA Hero Rhythm & Soul Songwriter Wygrana
Pop Songwriter Wygrana
Dreamlover Wygrana
Anytime You Need a Friend Wygrana
Archer Awards USA Mariah Carey (Ona sama) Best Artist Wygrana
Best Female Artist Wygrana
Fantasy Best Single Wygrana
Daydream Best Album Wygrana
Billboard Music Award USA Mariah Carey (Ona sama) Top Billboard 200 Album Female Artists Wygrana
Top Hot 100 Singles Female Artist Nominacja
Top R&B Album Female Artists Nominacja
Fantasy Top Hot 100 Single Sales Nominacja
Top Hot Dance Maxi-Single Sales Nominacja
Blockbuster Entertainment Awards USA Mariah Carey (Ona sama) Top Pop Female Wygrana
43rd BMI Pop Music Awards USA Dreamlover Best Pop Songwriter Wygrana
Hero Wygrana
Anytime you need a friend Wygrana
Echo Preis Awards GER Mariah Carey (Ona sama) Best International Female Artist Wygrana
Golden Disc Awards JPN International Artist Of The Year Wygrana
Grammy Awards USA Hero Best Female Pop Vocal Performance Nominacja
Endless Love Best Pop Collaboration with Vocals Nominacja
Silver Otto Bravo Magazine Awards GER Mariah Carey (Ona sama) Best Female Artist Wygrana
Smash Hits Award UK Mariah Carey (Ona sama) Best Female Solo Singer Wygrana
Top 10 Magazine Awards AUS Supertip Singer Wygrana
World Music Awards MON Best Selling American Recording Artist Wygrana
Best Selling World Recording Artist Wygrana
Best Selling Pop Artist Wygrana

1996

Nagroda Kraj Nominacja Kategoria Wynik
American Music Awards USA Mariah Carey (Ona sama) Favorite Pop/Rock Female Artist Wygrana
Favorite Soul/R&B Female Artist Wygrana
Billboard Music Award USA Top Hot 100 Singles Artist Wygrana
Top Adult Contemporary Artist Wygrana
One Sweet Day Top Hot 100 Singles Wygrana
Special Award - Record 16 weeks at #1 Wygrana
Always Be My Baby Top Hot 100 Airplay Track Wygrana
Top Hot 100 Singles Nominacja
Blockbuster Entertainment Awards USA Fantasy Favorite Single Wygrana
One Sweet Day Favorite Adult Contemporary Single Female Wygrana
44th BMI Pop Music Awards USA Anytime you need a friend Best Pop Songwriter Wygrana
BRIT Awards UK Mariah Carey (Ona sama) Best International Female Nominacja
Bronze Otto Bravo Magazine Awards GER Best Female Artist Wygrana
Grammy Awards USA Daydream Album of the Year Nominacja
Best Pop Vocal Album Nominacja
Fantasy Best Female Pop Vocal Performance Nominacja
One Sweet Day Best Pop Collaboration with Vocals Nominacja
Record of the Year Nominacja
Always be my baby Best Female R&B Vocal Performance Nominacja
IFPI Platinum Europe Awards UK Daydream Platinum Europe Award Wygrana
Merry Christmas Wygrana
Golden Disc Awards JPN Daydream International Pop Album Of The Year Wygrana
Mariah Carey (Ona sama) International Artist Of The Year Wygrana
MTV Video Music Awards US One Sweet Day Best R&B Video Nominacja
NAACP Image Awards USA Daydream Outstanding Female Artist Nominacja
One Sweet Day Outstanding Performance in a Variety Serials/Specials Nominacja
NARM Awards USA Daydream Best Selling R&B Recording Wygrana
Fantasy Best Selling Dance Recording Wygrana
People's Choice Awards USA Mariah Carey (Ona sama) Favorite Female Musical Performer Nominacja
Soul Train Music Awards USA Daydream Best Album of the Year, Female Nominacja
TMF Awards NED Mariah Carey (Ona sama) Best International Female Singer Wygrana
National Dance Music Award USA Dance Artist Of The Year Wygrana
Fantasy Dance Record Of The Year Wygrana
103 TV Awards CSR Always be my baby Most Played Video Nominacja
World Music Awards MON Mariah Carey (Ona sama) Best Selling Female R&B Artist Wygrana
Best Selling Overall Female Recording Artist Wygrana
Best Selling Female Pop Artist Wygrana
Best Selling American Female Recording Artist Wygrana

1997

Nagroda Kraj Nominacja Kategoria Wynik
American Music Awards USA Mariah Carey (Ona sama) Favorite Pop/Rock Female Artist Nominacja
Favorite Soul/R&B Female Artist Nominacja
Favorite Adult Contemporary Artist Nominacja
Daydream Favorite Pop/Rock Album Nominacja
Favorite Soul/R&B Album Nominacja
ASCAP Awards USA One Sweet Day Rhythm & Soul Songwriter Wygrana
45th BMI Pop Music Awards USA Fantasy Best Pop Songwriter Wygrana
Always be my baby Wygrana
Forever Wygrana
One Sweet Day Wygrana
Song of the Year Wygrana
IFPI Platinum Europe Awards UK Butterfly Platinum Europe Award Wygrana
Silver Otto Bravo Magazine Awards GER Mariah Carey (Ona sama) Best Female Artist Wygrana
VH1 Viewers Poll Awards USA Artist of the Year Wygrana

1998

Nagroda Kraj Nominacja Kategoria Wynik
American Music Awards USA Mariah Carey (Ona sama) Favorite Soul/R&B Female Artist Wygrana
Billboard Music Awards USA 13 #1 singles by a female solo artist Wygrana
Top R&B Female Artists Nominacja
Top Hot Dance Maxi-Singles Sales Artists Wygrana
My All/Fly Away (Butterfly Reprise) Top Hot Dance Maxi-Singles Sales Nominacja
Blockbuster Entertainment Awards USA Butterfly Top Album Female Artist Wygrana
46th BMI Pop Music Awards USA Always be my Baby Best Pop Songwriter Wygrana
Otto Bravo Magazine Awards GER Mariah Carey (Ona sama) Best Female Artist Nominacja
Grammy Awards USA Honey Best Female R&B Vocal Performance Nominacja
Best R&B Song Nominacja
Butterfly Best Female Pop Vocal Performance Nominacja
3rd IFPI Platinum Europe Awards UK #1's Platinum Europe Award Wygrana
Golden Disc Awards JPN Butterfly International Pop Album Of The Year Wygrana
International Achievement In Arts Awards USA Mariah Carey (Ona sama) Entertainer of The Year Wygrana
1998 Long Island Music Awards USA Best Female Singer Wygrana
MOBO Awards UK My All Best International Single Nominacja
MTV Video Music Awards USA Honey (Remix) Best Female Video Nominacja
NAACP Image Awards USA Butterfly Outstanding Female Artist Nominacja
Lady of Soul Awards USA Mariah Carey (Ona sama) The Aretha Franklin Award for
Female Entertainer of The Year
Wygrana
10th World Music Awards MON Best Selling Female Soul/R&B Artist Wygrana
Best Selling Artist of the 90's Wygrana

1999

Nagroda Kraj Nominacja Kategoria Wynik
ALMA Awards USA Honey Outstanding Music Video Nominacja
When You Believe Nominacja
Outstanding Performance of a Song for a Feature Film Nominacja
Around the World Outstanding Performance by Individual in a Music Series or Special Nominacja
17th ASCAP Awards USA Honey Best Pop Songwriter Wygrana
Billboard Music Award USA Mariah Carey (Ona sama) Song of the Decade (One Sweet Day)

Artist of the Decade

Wygrana
Top Billboard 200 Album Female Artists Nominacja
Top R&B / Hip-Hop Album Female Artists Nominacja
Blockbuster Entertainment Awards 30px Favorite Pop Female Wygrana
47th BMI Pop Music Awards 30px Best Songwriter of the Year Wygrana
Honey Best Pop Songwriter Wygrana
Butterfly Wygrana
My All Wygrana
Congressional Award Foundation USA Mariah Carey (Ona sama) Wygrana
Howard Humanitarian Award Wygrana
4th IFPI Platinum Europe Awards UK Rainbow Platinum Europe Award Wygrana
Golden Disc Awards JPN #1's International Pop Album Of The Year Wygrana
MTV Europe Music Awards IRE Mariah Carey (Ona sama) Best R&B Artist Nominacja
NAACP Image Awards USA When You Believe Outstanding Duo or Group Wygrana
Outstanding Music Video Nominacja
Outstanding Song Nominacja
#1's Outstanding Album Nominacja
NABOB Awards USA Mariah Carey (Ona sama) Entertainer of the Year Wygrana

1999 & 2000

Year Nagroda Kraj Nominacja Nominowana praca Kategoria Wynik
2000 ASCAP Awards USA Stephen Schwartz When You Believe Most Performed Songs from Motion Pictures Wygrana
1999 Academy Awards Stephen Schwartz Best Original Song Wygrana
1999 BFCA Award Best Film Song Wygrana
2000 BMI Pop Music Awards Stephen Schwartz Best Pop Songwriter Wygrana
1999 Golden Globe Awards Stephen Schwartz Best Original Song Nominacja
2000 Grammy Awards Stephen Schwartz Best Song Written for a Motion Picture, Television or Other Visual Media Nominacja
1999 Golden Satellite Awards Stephen Schwartz Best Original Song in a Motion Picture Nominacja

2000

Nagroda Kraj Nominacja Kategoria Wynik
American Music Awards USA Mariah Carey (Ona sama) Lifetime Of Achievement Award Wygrana
Blockbuster Entertainment Awards USA Favorite Female Artist R&B Wygrana
When You Believe Favorite Song from a Movie Nominacja
Grammy Awards USA Best Pop Collaboration with Vocals Nominacja
NRJ Music Awards FRA Mariah Carey (Ona sama) Best International Artist Wygrana
Golden Disc Awards JPN Rainbow International Pop Album Of The Year Wygrana
DMX Music Awards USA Mariah Carey (Ona sama) Ultimate Diva Wygrana
Soul Train Music Awards USA Heartbreaker Best R&B/Soul Female Single Nominacja
World Music Awards MON Mariah Carey (Ona sama) Best Selling Female Artist of the Millennium Wygrana
Best Selling R&B Female Wygrana

2001

Nagroda Kraj Nominacja Kategoria Wynik
Billboard Music Awards USA Loverboy Top Hot 100 Single Sales Wygrana
1st BMI Urban Music Awards USA Thank God I Found You Best Songwriter of the Year Wygrana
Make-A-Wish Foundation's 2000 Chris Greicius Awards USA Mariah Carey (Ona sama) Celebrity Wish Granter of the Year Wygrana
Grammy Awards USA Thank God I Found You Best Pop Collaboration with Vocals Nominacja
MTV Europe Music Awards GER Mariah Carey (Ona sama) Best Female Nominacja
People Magazine USA 25 Most Intriguing People Wygrana
Radio Music Awards USA Most Requested Artist of the Year Wygrana

2002

Nagroda Kraj Nominacja Kategoria Wynik
ALMA Awards USA Mariah Carey (Ona sama) Outstanding Performance in a Music, Variety or Comedy Special Nominacja
Billboard R&B/Hip-Hop Awards USA Loverboy Top R&B/Hip-Hop Single - Sales Wygrana
Golden Raspberry Awards USA Mariah Carey (Ona sama) Worst Actress Wygrana
Mariah Carey's cleavage Worst Screen Couple Nominacja
Grammy Awards USA Didn't Mean To Turn You On Producer of the Year, Non-Classical Nominacja
Never Too Far Nominacja
Twister Nominacja
MTV Asia Awards SNG Mariah Carey (Ona sama) Favorite Female Artist Nominacja

2003

Nagroda Kraj Nominacja Kategoria Wynik
American Heroes Awards USA Mariah Carey (Ona sama) Wygrana
Billboard Music Awards USA Top Hot Dance Maxi-Singles Sales Artist Wygrana
Through the Rain Top Hot Dance Maxi-Single Sales Nominacja
The Remixes Top Electronic Album Nominacja
Cove Magazine USA Mariah Carey (Ona sama) Nominacja
Grammy Awards USA Through the Rain Producer of the Year, Non-Classical Nominacja
IFPI Platinum Europe Awards UK #1's Platinum Europe Award Wygrana
Golden Disc Awards JPN Charmbracelet Rock & Pop Album of the Year Wygrana
MTV's Polls USA Mariah Carey Best Voice Wygrana
MTV's Total Request Live USA Loverboy Best Vehicle Hook-Up Wygrana
MTV Video Music Awards USA I Know What You Want Best Hip-Hop Video Nominacja
MTV Video Music Brasil BRA Boy (I Need You) Best International Video Nominacja
2003 NRJ Radio Music Awards SWE Mariah Carey (Ona sama) Most Played Artist Wygrana
RIAA Awards USA Blue Diamond Award Wygrana
Soul Train Music Awards USA Wygrana
Wild Writings Online Awards USA My Saving Grace Best Unreleased Album Track Wygrana
World Music Awards MON Mariah Carey (Ona sama) Diamond Award Wygrana
Z100 New York Achievement in Music Awards USA Achievement Award Wygrana

2004

Nagroda Kraj Nominacja Kategoria Wynik
Female First Poll UK Mariah Carey (Ona sama) Best Dressed for 2004 Celebrity Wygrana
1st Groovevolt Music & Fashion Awards USA Charmbracelet Best Album Female Wygrana
Through the Rain Best Pop Song Performance — Female Wygrana
My Saving Grace Best Pop Unreleased Album Track Wygrana
I Know What You Want Best Hip-Hop Collaboration Wygrana
MTV Asia Awards SNG Mariah Carey (Ona sama) The Lifetime Achievement Award Wygrana

2005

Nagroda Kraj Nominacja Kategoria Wynik
American Music Awards USA Mariah Carey (Ona sama) Favorite Soul/R&B Female Artist Wygrana
Favorite Pop/Rock Female Artist Nominacja
The Emancipation Of Mimi Favorite Pop/Rock Album Nominacja
Favorite Soul/R&B Album Nominacja
Bambi Awards GER Mariah Carey (Ona sama) Pop International Artist Wygrana
BET Awards USA Best R&B Artists Nominacja
Billboard Music Awards USA Top Billboard 200 Album Female Artist Wygrana
Top R&B/Hip-Hop Female Artist Wygrana
Top R&B/Hip-Hop Album Female Artist Wygrana
Top Hot R&B/Hip-Hop Songs Female Artist Wygrana
Top Pop Artist Nominacja
Top Pop Female Artist Nominacja
Top Billboard 200 Album Artist Nominacja
Top Hot 100 Singles Artist Nominacja
Top Hot 100 Singles Female Artist Nominacja
Top Pop 100 Artist Nominacja
Top R&B/Hip-Hop Artist Nominacja
Top R&B/Hip-Hop Album Artist Nominacja
Top Hot R&B/Hip-Hop Songs Artist Nominacja
Top Hot Adult R&B Artist Nominacja
Top Rhythmic Artist Nominacja
Top Hot Dance Club Play Artist Nominacja
Top Hot Dance Airplay Artist Nominacja
The Emancipation Of Mimi Top Billboard 200 Album Nominacja
Top R&B/Hip-Hop Album Nominacja
We Belong Together Top Hot 100 Single Wygrana
Top Hot 100 Single Airplay Wygrana
Top Rhythmic Song Wygrana
Top Pop 100 Song Nominacja
Top Pop 100 Airplay Track Nominacja
Top Hot R&B/Hip-Hop Song Nominacja
Top Hot R&B/Hip-Hop Song Airplay Nominacja
Top Adult R&B Song Nominacja
Top Hot Dance Club Play Single Nominacja
Capital Awards UK Mariah Carey (Ona sama) Outstanding Contribution to Music Wygrana
Groovevolt Music & Fashion Awards USA U Make Me Wanna Best Song Collaboration, Duo or Group Wygrana
IFPI Platinum Europe Awards UK The Emancipation of Mimi Platinum Europe Award Wygrana
Kiss Awards UK Mariah Carey (Ona sama) Best Female Artist Wygrana
The Emancipation of Mimi Best Album Nominacja
We Belong Together Best Song Nominacja
Most wanted Download Nominacja
Lady of Soul Award USA The Emancipation of Mimi Best Album Wygrana
We Belong Together Best Solo Single Wygrana
Mobo Awards UK Mariah Carey (Ona sama) Best R&B Act Nominacja
Best R&B Nominacja
The Emancipation of Mimi Best Album Nominacja
MTV Video Music Awards USA We Belong Together Best Female Video Nominacja
Best R&B Video Nominacja
MTV Europe Music Awards POR Mariah Carey (Ona sama) Best Female Nominacja
Best R&B Nominacja
MTV Immies IND Best International Female Pop Act Wygrana
MTV Video Music Awards Japan JPN International Video Icon Award Wygrana
New York Chapter Recording Academy Honors USA Outstanding achievements Wygrana
Radio Music Awards USA Artist of the Year/Urban and Rhythmic Radio Wygrana
Legend Award Wygrana
We Belong Together Song of the Year/Mainstream Hit Radio Wygrana
Song of the Year/Urban and Rhythmic Radio Wygrana
2005 The Reign Awards USA Mariah Carey (Ona sama) Outstanding Achievements Wygrana
2005 Shangay Music Awards ESP International Artist Of The Year Wygrana
Teen Choice Awards USA Choice Music: R&B Artist Wygrana
Choice Music: Female Artist Nominacja
We Belong Together Choice Love Song Wygrana
2005 Teen People Awards USA Mariah Carey (Ona sama) Teen People AwardsArtist of the Year Wygrana
VIBE Awards USA Artist of the Year Wygrana
R&B Voice of the Year Wygrana
The Emancipation of Mimi Album of the Year Wygrana
We Belong Together Best R&B Song Wygrana
XM Nation Music Awards USA Mariah Carey (Ona sama) Best Comeback of the Year Wygrana
World Music Awards USA Best Selling Pop Female Artist Wygrana
Best Selling R&B Artist Wygrana
Female Entertainer Of The Year Wygrana
We Belong Together World's Most-Played Single Wygrana

2006

Nagroda Kraj Nominacja Kategoria Wynik
American Music Awards USA Mariah Carey (Ona sama) Favorite Soul/R&B Female Artist Nominacja
Favorite Pop/Rock Female Artist Nominacja
The Emancipation Of Mimi Favorite Soul/R&B Album Nominacja
ASCAP Awards USA We Belong Together Song of the Year Wygrana
Publisher of the Year Wygrana
Shake It Off Wygrana
BET Awards USA Mariah Carey (Ona sama) Best R&B Artists Nominacja
Don't Forget About Us Viewer's Choice Nominacja
Billboard Music Awards USA Mariah Carey (Ona sama) Top Billboard 200 Album Female Artist Nominacja
Top R&B/Hip-Hop Female Artist Nominacja
Top R&B/Hip-Hop Album Female Artist Nominacja
Top Hot R&B/Hip-Hop Songs Artist Nominacja
Top Hot R&B/Hip-Hop Songs Female Artist Nominacja
Top Hot Adult R&B Artist Nominacja
Fly Like a Bird Top Hot Adult R&B Song Nominacja
Don't Forget About Us Top Hot Dance Club Play Single Nominacja
Billboard R&B/Hip-Hop Awards USA Mariah Carey (Ona sama) Top R&B/Hip Hop Artists Wygrana
Top R&B/Hip Hop Female Artist Wygrana
Hot R&B/Hip-Hop Songs Artist Wygrana
Hot R&B/Hip-Hop Albums Artist Wygrana
The Emancipation of Mimi Top R&B/Hip-Hop Album Wygrana
We Belong Together Hot R&B/Hip-Hop Songs Wygrana
Hot R&B/Hip-Hop Airplay Songs Nominacja
BRIT Awards UK Mariah Carey (Ona sama) Best International Female Nominacja
BMI Music Awards USA We Belong Together #1 Billboard Song Wygrana
Most Performed Song Wygrana
Shake It Off Wygrana
Don't Forget About Us Wygrana
BMI Urban Music Awards USA Mariah Carey (Ona sama) Best Songwriter of the Year Wygrana
We Belong Together Song of the Year Wygrana
Channel V Music Video Awards THA Mariah Carey (Ona sama) Best International Female Artist Wygrana
Gillette Venus Awards USA Celebrity Legs of A Goddess Wygrana
Grammy Awards USA The Emancipation of Mimi Best Contemporary R&B Album Wygrana
Album of the Year Nominacja
We Belong Together Best R&B Song Wygrana
Best Female R&B Vocal Performance Wygrana
Record of the Year Nominacja
Song of the Year Nominacja
It's Like That Best Female Pop Vocal Performance Nominacja
Mine Again Best Traditional R&B Vocal Performance Nominacja
Groovevolt Music & Fashion Awards USA The Emancipation of Mimi Album of the Year Wygrana
Best Pop Female Album Wygrana
We Belong Together Song of the Year Wygrana
Best Pop Female Song Performance Wygrana
Best R&B/Soul Female Song Performance Wygrana
Circles Best Pop Unreleased Album Track Wygrana
MTV Video Music Awards USA Shake It Off Best R&B Video Nominacja
MTV Australia Video Music Awards AUS Mariah Carey (Ona sama) Best Female Artist Nominacja
Shake It Off Best R&B Video Nominacja
MTV Video Music Awards Japan JPN We Belong Together Best R&B Video Nominacja
Best Female Video Nominacja
MTV's Total Request Live Awards USA Mariah Carey (Ona sama) 1st Lady Award Wygrana
NAACP Image Award USA The Emancipation of Mimi Outstanding Album Wygrana
Mariah Carey (Ona sama) Outstanding Female Artist Nominacja
We Belong Together Outstanding Music Video Nominacja
Outstanding Song Nominacja
NRJ Music Awards USA Mariah Carey (Ona sama) International Female Artist Nominacja
Soul Train Music Awards USA We Belong Together Best R&B/Soul Female Single Wygrana
The Emancipation of Mimi Best R&B/Soul Female Album Wygrana
Wish Night Awards USA Mariah Carey (Ona sama) Wish Icon Award Wygrana
WPGC Music Awards USA Best Female Vocal Wygrana
We Belong Together Best Song Wygrana
Best Slow Song Wygrana
The Emancipation of Mimi Best Album Wygrana

2007

Nagroda Kraj Nominacja Kategoria Wynik
55th BMI Pop Music Awards USA Shake It Off Best Pop Songwriter Wygrana
Don't Forget About Us Wygrana
Grammy Awards USA Best R&B Song Nominacja
Best Female R&B Vocal Performance Nominacja
Hollywood Walk Of Fame Awards USA Mariah Carey (Ona sama) Recording Honoree Wygrana
Operation Smile Award USA Smile Ambassador Wygrana
VH1 Save The Music Anniversary Celebration USA Award for her Contributions Wygrana

2008

Nagroda Kraj Nominacja Kategoria Wynik
American Music Awards USA Mariah Carey (Ona sama) Honorary Award Wygrana
Favorite Pop/Rock Female Artist Nominacja
E=MC² Favorite Soul/R&B Album Nominacja
Billboard Music Awards USA Mariah Carey (Ona sama) Top R&B/Hip-Hop Female Artist Nominacja
Top R&B/Hip-Hop Album Female Artist Nominacja
BMI Pop Music Awards USA Touch My Body Best Pop Songwriter Wygrana
Basenotes Fragrance Awards UK M Best New Women's Fragrance Nominacja
Best Women's Fragrance for Day Wear Nominacja
Best designer, mainstream or fine fragrance Wygrana
Best Celebrity Women's Fragrance Wygrana
BET Awards USA Touch My Body Best Comedic Video Nominacja
Mariah Carey (Ona sama) Best R&B Female Artist Nominacja
Beautiful Healthy Smile Wygrana
Choice FM Awards UK Choice Hall of Fame Wygrana
FiFi Awards USA M Best Women's Luxe Nominacja
Long Island Music Hall of Fame USA Mariah Carey (Ona sama) Music Hall of Fame Inductee Wygrana
Mobo Awards UK Best International Act Nominacja
MTV Video Music Awards USA Touch My Body Best Female Video Nominacja
MTV Video Music Awards Japan JPN Mariah Carey (Ona sama) MTV Video Vanguard Award Wygrana
Teen Choice Awards USA Choice Music: Female Artist Nominacja
Bye Bye Choice Music: R&B Track Nominacja
Time 100 USA Mariah Carey (Ona sama) 100 Most Influential People In The World Wygrana
World Music Awards MON Special Achievement Award Wygrana
Best Selling R&B Female Nominacja

2009

Nagroda Kraj Nominacja Kategoria Wynik
Alliance of Women Film Journalists Award USA Mariah Carey (Ona sama) Best Ensemble Cast Nominacja
ASCAP Awards USA Obsessed Most Performed Song Wygrana
Billboard Music Awards USA Top Hot 100 Single Sales Nominacja
We Belong Together Hot 100 Song of the Decade Wygrana
Radio Song of the Decade Wygrana
Ebony Magazine USA Mariah Carey (Ona sama) Ten Hottest Couple Wygrana
Grammy Awards USA I Understand Best Gospel Performance Nominacja
NAACP Image Awards USA Mariah Carey (Ona sama) NAACP Image Award for Outstanding Female Artist Nominacja
MTV Cribs Awards USA Coolest Cribs Closet Wygrana
MOBO Awards UK Best International Act Nominacja
MTV Video Music Awards Japan JPN Touch my Body Best Karaokee! Song Nominacja
Virgin Media Record Awards UK E=MC² Comeback of the Year Nominacja
WAFCA Awards USA Mariah Carey (Ona sama) Best Ensemble Nominacja

2010

Nagroda Kraj Nominacja Kategoria Wynik
28th ASCAP Awards USA We Belong Together Song of the Decade Wygrana
BAFTA Awards UK Mariah Carey (Ona sama) Best Supporting Actress Nominacja
Black Reel Awards USA Best Ensemble Wygrana
Best Supporting Actress Nominacja
Boston Society of Film Critics Awards USA Best Cast Wygrana
Annual Capri Hollywood International Film Festival ITA Best Supporting Actress Wygrana
Keepers Of The Dream Awards USA James Brown Cultural Excellence Award Wygrana
NAACP Image Awards USA Best Supporting Actress Nominacja
Memoirs of an Imperfect Angel Outstanding Album Nominacja
NRJ Music Awards FRA Mariah Carey International Female Artist of the Year Nominacja
Palm Springs International Film Festival USA Breakthrough Performance Award Wygrana
People's Choice Awards USA Favorite R&B Artist Wygrana
Screen Actors Guild Awards USA Outstanding Performance by a Cast Nominacja

2011

Nagroda Kraj Nominacja Kategoria Wynik
Ebony Magazine USA Mariah Carey Most Intoxicating Couples Wygrana
Annual FiFi Awards USA Mariah Carey’s Lollipop Bling Fragrance Collection Best Packaging of the Year – Women's Broad Appeal Nominacja
LA Weekly USA Honey (The Bad Boy Remix) Best Rap Remixes Of '90s R&B Songs Wygrana
Noble Gift Gala UK Mariah Carey Noble Gift Humanitarian Award Wygrana

2012

Nagroda Kraj Nominacja Kategoria Wynik
Billboard Magazine USA We Belong Together The 30 Biggest Heartbreak Hits Wygrana
Love Takes Time Nominacja
BET Honors USA Mariah Carey Entertainers Award Wygrana
VH1 USA 100 Greatest Women In Music in the last 20 years Wygrana
People Magazine USA Most Beautiful Women Wygrana
VH1 USA Greatest Artist Of The 90's Wygrana
Do Something Awards USA Mariah Carey Do something Wygrana
BMI Urban Awards USA Mariah Carey BMI Icon Songwriter Wygrana

Uczestnik wcielający się w odcinku

Cele charytatywne

Uczestnicy jako Mariah Carey

Oryginalne wykonanie

Edycja trzecia

Edycja szósta

Edycja trzynasta

Odcinek Świąteczny 1

Odcinek Świąteczny 2

Zobacz też

Advertisement