FANDOM


Wikipedia-icon.png Ta strona zawiera treści z Wikipedii będące na licencji Creative Commons.

Zobacz oryginalny artykuł i autorów.


Bernard Ładysz (ur. 24 lipca 1922 w Wilnie, zm. 25 lipca 2020 w Warszawie) – polski śpiewak operowy (bas-baryton), aktor i żołnierz.

Życiorys

W okresie okupacji niemieckiej i okupacji radzieckiej zmobilizowany żołnierz Wojska Polskiego, po kapitulacji, sierżant Armii Krajowej (obwód wileński). Uczestnik akcji „Burza” na Wileńszczyźnie, aresztowany przez NKWD – zesłany w głąb RFSRR do Kaługi, miasta nad Oką, gdzie przebywał w latach 1944–1946). Naukę śpiewu rozpoczął w Wilnie (1940–1941), kontynuował w latach 1946–1948 na studiach wokalnych w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Warszawie pod kierunkiem prof. Wacława Filipowicza. Karierę artystyczną rozpoczął w Zespole Reprezentacyjnym Wojska Polskiego. Przez wiele lat (1950–1979) był solistą Opery Warszawskiej i Teatru Wielkiego w Warszawie. W 1956 zwyciężył w międzynarodowym konkursie śpiewaczym w Vercelli, gdzie zdobył najwyższą nagrodę „Il primo premio assoluto”. Od tego momentu rozpoczęła się jego międzynarodowa kariera. Zaangażował się wtedy do Teatro Massimo w Palermo.

Kariera

Artysta odnosił sukcesy na wszystkich kontynentach – od Australii przez obie Ameryki po Chiny w Azji. Jako pierwszy polski artysta został zaangażowany do partii solowej w kompletnym nagraniu opery przez wielką światową firmę fonograficzną „Columbia” – wystąpił (1959) obok Marii Callas w nagraniu Łucji z Lammermooru pod dyrekcją Tullio Serafina. Columbia zaprosiła potem B. Ładysza do nagrania całej płyty z ariami operowymi Verdiego i kompozytorów rosyjskich.

Występował na Festiwalu Piosenki Radzieckiej w Zielonej Górze.

Później wielkie role operowe m.in. w operach: Eugeniusz Oniegin, Straszny dwór, Halka, Faust, Cyrulik sewilski, Don Giovanni, Don Carlos, Nieszpory sycylijskie, Moc przeznaczenia, Aida, Rigoletto, Kniaź Igor, Borys Godunow, Jolanta, Król Roger. Nagrania radiowe i płytowe, udział w festiwalach, w prapremierze opery Diabły z Loudun oraz w prawykonaniach Pasji według św. Łukasza i Jutrzni Krzysztofa Pendereckiego. Także w lżejszym repertuarze, np. w partii Tewjego w musicalu Skrzypek na dachu, występy estradowe, oraz w radiu i telewizji polskiej. Dokonał brawurowego nagrania dźwiękowego i filmowego utworu Domenico Cimarosy „Il maestro di cappella”.

Igor Bełza, wybitny muzykolog, autor kilkunastu monografii poświęconych muzyce polskiej, po występach w Moskwie warszawskiego Teatru Wielkiego, napisał na łamach „Prawdy”: „Teatr Wielki dysponuje takimi świetnymi śpiewakami, jak jeden z najlepszych basów świata – Bernard Ładysz”.

Działalność pozamuzyczna

W 2010 wszedł w skład warszawskiego Społecznego Komitetu Poparcia Jarosława Kaczyńskiego jako kandydata na urząd Prezydenta RP.

Był uczestnikiem teleturnieju Pojedynek, gdzie rywalizował z Szymonem Kobylińskim.

Filmografia

Rok Tytuł Rola Uwagi
1965 Czas pokoju radziecki sanitariusz wojenny, reżyseria: Tadeusz Konwicki
1968 „Lalka” Suzin kostiumowy, reżyseria: Wojciech Jerzy Has
1974 Ziemia obiecana rosyjski kupiec obyczajowy, reżyseria: Andrzej Wajda
1975 Ziemia obiecana rosyjski kupiec (odcinek 1) serial telewizyjny, reżyseria: Andrzej Wajda
1981 Znachor młynarz Prokop dramat, reżyseria: Jerzy Hoffman
1982 Karate po polsku proboszcz obyczajowy, reżyseria: Wojciech Wójcik
Dolina Issy żołnierz zabity przez Baltazara poetycki, reżyseria: Tadeusz Konwicki
1983 Pastorale Heroica generał wojenny, reżyseria: Henryk Bielski
1986 Pierścień i róża król Walorozo XXIV baśniowy, reżyseria: Jerzy Gruza
Pierścień i róża król Walorozo XXIV serial telewizyjny, reżyseria: Jerzy Gruza
1999 Ogniem i mieczem Did Lirnik historyczny, reżyseria: Jerzy Hoffman
2000 Ogniem i mieczem Did Lirnik serial telewizyjny, reżyseria: Jerzy Hoffman

Artysta współpracował też z Teatrem Syrena w Warszawie.

Odznaczenia, nagrody i wyróżnienia

Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski (2000) Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (1959) Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1956) Order Sztandaru Pracy I klasy (1974) Order Sztandaru Pracy II klasy (1964) Złoty Krzyż Zasługi (1951) Medal 10-lecia Polski Ludowej (1955) Złoty Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” (2006) Medal Polonia Mater Nostra Est (1998) Medal „Milito Pro Christo” (2013) I Nagroda Ogólnopolskiego Konkursu Wokalnego w Warszawie (1947) III Nagroda na Międzynarodowym Festiwalu Młodzieży i Studentów w Budapeszcie (1949) II Nagroda na Międzynarodowym Festiwalu Młodzieży i Studentów w Berlinie (1951) Nagroda Ministra Kultury i Sztuki I stopnia (22 lipca 1973) Primo Premio Assoluto Międzynarodowego Konkursu Wokalnego w Vercelli (1956, Włochy) członek Krajowej Rady Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Radzieckiej (1983) Nagroda Ministra Kultury za całokształt pracy artystycznej (2002) Doctor honoris causa Akademii Muzycznej im. Fryderyka Chopina w Warszawie (6 maja 2008) Nagroda Miasta Stołecznego Warszawy (2009) Awans na stopień podpułkownika w st. spocz. SZ RP (w latach 1946 - 1950 był solistą Centralnego Zespołu Artystycznego Wojska Polskiego i żołnierzem (ludowego) Wojska Polskiego) (grudzień 2012) Perła Honorowa Polskiej Gospodarki w kategorii kultura (2012) Złoty Fryderyk - Muzyka poważna - Całokształt twórczości - Fryderyki 2016 - Laur (2016)

Uczestnik wcielający się w odcinku

Zobacz też

Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA , o ile nie zaznaczono inaczej.