FANDOM


Wikipedia-icon.png Ta strona zawiera treści z Wikipedii będące na licencji Creative Commons.

Zobacz oryginalny artykuł i autorów.

Andrzej Zaucha ( (ur. 12 stycznia 1949 w Krakowie, zm. 10 października 1991 tamże) – polski wokalista rhythm-and-bluesowy i jazzowo-popowy, saksofonista altowy i perkusista, a także aktor oraz artysta kabaretowy. Z wykształcenia zecer. Był muzycznym samoukiem. Dokonał licznych nagrań płytowych, do filmów i seriali, m.in. Przybysze z Matplanety i Gumisie, oraz dla archiwum Polskiego Radia. Jego najpopularniejsze piosenki to: „Byłaś serca biciem”, „C'est la vie – Paryż z pocztówki”, „Siódmy rok”, „Bądź moim natchnieniem”, „Baw się lalkami”, „Czarny Alibaba” z repertuaru Heleny Majdaniec, „Rozmowa z Jędrkiem” nagrana wspólnie z Andrzejem Sikorowskim oraz „Baby, ach te baby” z repertuaru Eugeniusza Bodo, nagrana wspólnie z Ryszardem Rynkowskim.

Współpracował z wieloma muzykami jazzowymi, m.in. z Jarosławem Śmietaną, Michałem Urbaniakiem i Janem Wróblewskim, a także z zespołami jazzu tradycyjnego Beale Street Band i Playing Family jako wokalista oraz Old Metropolitan Band jako perkusista. Związany był także z zespołami rockowymi – Grupa Doctora Q, Kwadratem i Kasa Chorych.

Życiorys

  • Kariera sportowa

W młodości trenował kajakarstwo. Na mistrzostwach Polski juniorów w 1963 roku prowadzona przez niego czwórka wywalczyła brązowy medal. W 1964 wywalczył złote medale mistrzostw Polski juniorów w jedynce i czwórce.

  • Kariera muzyczna

Muzycznie debiutował jako perkusista w amatorskim zespole Czarty. Później został solistą grupy Telstar. W latach 1968–1971 był wokalistą jazzrockowej grupy Dżamble, z którą wystąpił m.in. na festiwalu Jazz nad Odrą w 1969 roku we Wrocławiu i nagrał album Wołanie o słońce nad światem. W roku 1971 związał się z zespołem Anawa, z którym nagrał LP Anawa. W latach 1973–1979 śpiewał i grał w zespołach rozrywkowych za granicą. Karierę solową rozpoczął dopiero w 1980 roku, kiedy zagrał w śpiewogrze Pozłacany warkocz Katarzyny Gärtner.

W roku 1983 ukazał się pierwszy album solowy Andrzeja Zauchy zatytułowany Wszystkie stworzenia duże i małe. Największą popularność z debiutanckiej płyty zdobył utwór tytułowy, zaśpiewany w duecie z Ewą Bem. W 1985 Zaucha wystąpił podczas koncertu Piosenka jest dobra na wszystko, który odbył się w ramach Krajowego Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu. Od tego czasu był regularnym gościem na opolskich festiwalach (począwszy od 1985 występował w Opolu corocznie aż do 1991 roku). Udzielił się w epizodycznych rolach w filmach Miłość z listy przebojów Marka Nowickiego, Misja specjalna Janusza Rzeszewskiego oraz Trzy dni bez wyroku Wojciecha Wójcika.

W 1987 ukazał się drugi solowy album Zauchy, zatytułowany Stare, nowe, najnowsze, na którym znalazły się popularne piosenki „Myśmy byli sobie pisani”, „Bądź moim natchnieniem” i „C'est la vie – Paryż z pocztówki”. Na KFPP w Opolu w 1988 roku wykonał piosenkę „Byłaś serca biciem”, za którą zdobył wyróżnienie. Utwór stał się jednym z największych przebojów artysty. Na festiwalu w Opolu w 1989 roku otrzymał wyróżnienie w koncercie Premiery za piosenkę „O cudzie w tancbudzie” oraz nagrodę prezydenta miasta Opola za wybitne osiągnięcia w wykonawstwie piosenek. Z big-bandem Wiesława Pieregorólki nagrał album Andrzej Zaucha, wydany przez Polskie Nagrania.

Na początku lat 90. współtworzył wraz z Andrzejem Sikorowskim i Krzysztofem Piaseckim kabaret estradowy Sami[4]. W 1990 roku zagrał tytułową rolę w prapremierze musicalu Pan Twardowski (muz. Janusz Grzywacz, libr. Krzysztof Jasiński).

Śmierć

10 października 1991 po występie w spektaklu „Pan Twardowski” na deskach krakowskiego Teatru STU, Andrzej Zaucha i aktorka Zuzanna Leśniak zostali zastrzeleni przez jej męża, francuskiego reżysera Yves'a Goulais, na parkingu przy ul. Włóczków. Motywem zabójstwa była zazdrość o żonę. Zabójca oddał dziewięć strzałów z karabinka sportowego o kalibrze 5,6 mm o obciętej lufie i kolbie. Zaucha zginął na miejscu. Zuzanna Leśniak zmarła na Oddziale Torakochirurgii Szpitala im. Jana Pawła II. Według relacji świadków - aktorka próbowała swym ciałem osłonić piosenkarza. 16 października 1991 Andrzej Zaucha został pochowany na Cmentarzu Batowickim w Krakowie. Historia ta stała się kanwą książki Janusza Wiśniewskiego I odpuść nam….

Wkrótce po jego śmierci został wydany czwarty i ostatni album Zauchy, zatytułowany po prostu Ostatnia płyta. W 1993 roku premierę miał film dokumentalny pt. Pan na Księżycu poświęcony życiu i karierze Andrzeja Zauchy. Od 2009 roku odbywa się doroczny festiwal Serca Bicie dedykowany pamięci muzyka.

Życie prywatne

Był żonaty z Elżbietą, którą poznał jeszcze w okresie nastoletnim. 31 sierpnia 1989 zmarła wskutek udaru mózgu. Para miała córkę Agnieszkę.

Oryginalne wykonanie

Edycja czwarta

Andrzej Zaucha - Czarny Alibaba Opole '87

Andrzej Zaucha - Czarny Alibaba Opole '87

Edycja szósta

Andrzej Zaucha - Byłaś serca biciem Opole '88

Andrzej Zaucha - Byłaś serca biciem Opole '88

Edycja dziewiąta

Andrzej Zaucha - Bądź moim natchnieniem (Teledysk) 1987

Andrzej Zaucha - Bądź moim natchnieniem (Teledysk) 1987

Zobacz też

Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA , o ile nie zaznaczono inaczej.